Ilse Ruijters stopt als columniste
‘Mooier dan dit wordt het meer’

Door Marcel Beijer
ALMERE – “Als mijn leven een boek was dan ben ik nu bij de zin ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ aangekomen. Ik ben gelukkig en mooier dan dit wordt het niet meer.”
Ilse Ruijters met haar gezin. “Mooier dan dit wordt het niet meer.” (Foto: Studio Rotgans/Rinus Lettinck)

Maar voor schrijvers, en dus ook columnisten, is de combinatie geluk/creativiteit dikwijls niet ideaal. Ook voor Ilse geldt dat. “Ik leef sinds de geboorte van mijn dochter Betje, een half jaar geleden, in een soort tunnel. Ik wil alleen maar over Betje schrijven. Mijn laatste column over haar leidde tot heel veel lieve en leuke reacties. Ik beschouw dat als mijn hoogtepunt als columniste. Toen besefte ik dat het tijd was om te stoppen. Ik schrijf voor een Almeerse nieuwskrant, ik wil de lezer niet lastig vallen met mijn Betje-verhalen. Dan moet ik voor de Libelle gaan schrijven, of zo.”
Nu ze stopt met haar columns komt er een einde aan een tijdperk. “Ik was destijds, zeven jaar geleden, bij Almere Vandaag weekendreporter en vroeg of ik columns mocht schrijven. Dat zagen ze eerst helemaal niet zitten. Ik schreef er vijf, als proef, en mocht beginnen. In de loop der jaren heb ik leren schrijven als columnist.”
De vrije hand

Toen Almere Vandaag ophield te bestaan was Almere DEZE WEEK er als de kippen bij om haar in te lijven. Ilse: “De column in Almere Vandaag moest altijd over Almere gaan en dan moest ik soms echt zoeken naar onderwerpen. Hier kreeg ik de vrije hand voor mijn onderwerpen. Heerlijk om over persoonlijke dingen te kunnen schrijven. Nu probeer ik zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven. Dat is soms best moeilijk om terug te lezen; ik zie namelijk mijn eigen leven terug in die columns. Het afscheid van mijn ex, mijn periode als vrijgezel – die best eenzaam was –, mijn huwelijk met nieuwe partner Bas en de geboorte van Betje.”
Ook de groei van de stad Almere zijn in de columns terug te lezen. “Ik vond dat ik overal een mening over moest hebben. Zo wond ik mij op over de verplaatsing van de stadsklok naar Belfort. Dat kon echt niet, vond ik. Zó stigmatiserend. Nou ja… die klok staat daar nu en die staat daar prachtig. Ik heb steeds minder de behoefte om een mening te hebben. Ik wil gewoon genieten van al het geluk dat ik nu heb. Dus werk ik verder aan mijn carrière als schrijfster. Daar richt ik me op. En op Betje. En Bas. En de hond. Ja, ik ben volmaakt gelukkig.”
IN KADER
Columns gebundeld
Ilse Ruijters is bezig een selectie van haar columns te bundelen in een eBook. Hou haar website www.ilseruijters.nl in de gaten voor de verschijningsdatum van het boek.
Artikel geplaatst op: 17 juli 2018 - 07:00

Gerelateerd

Delen