Hoe de gevlekte witsnuitlibel het systeem op tilt zet

Door Marcel Beijer
ALMERE - Een elf pagina’s dik rapport en bijna twee maanden vergaderen was er nodig voordat werklieden een sloot in het Kromslootpark kunnen uitbaggeren. Aan de rand van de sloot leeft namelijk de gevlekte witsnuitlibel. Is dit een Kafkiaans verhaal of juist een goede zaak? Een pittig artikel, maar lees vooral door.

De gevlekte witsnuitlibel haalt flink wat overhoop. (Foto: Adobe Stock)


Voorop gesteld: de gevlekte witsnuitlibel is zeldzaam in ons land, maar nu ook weer niet bepaald met uitsterven bedreigd: in Flevoland zijn meerdere kolonies en ook op een steenworp afstand van het Kromslootpark, het Naardermeer, vliegt deze libel vrolijk rond.
Staatsbosbeheer wil een sloot in het Kromslootpark uitbaggeren, maar de gevlekte witsnuitlibel, een beschermd beestje, zit dus in de weg. Om toestemming te krijgen is een ontheffing nodig op de wet Natuurbescherming. Dat moet via Provinciale Staten. Op het provinciehuis in Lelystad werd de aanvraag in behandeling genomen op 3 juni. Bijna twee maanden later, op 31 juli, werd de vergunning uiteindelijk verleend. Maar voor er gebaggerd kan worden moet aan een flink aantal voorwaarden worden voldaan.

Ecologisch werkprotocol


Voorafgaand van het werk dient Staatsbosbeheer een uitvoerig ecologisch werkprotocol op te stellen. Iedereen die rond de sloot aan het werk is moet dat protocol uit het hoofd leren.
Als de provincie de vergunning straks daadwerkelijk afgeeft, zijn de werklieden verplicht een afschrift van de ontheffing bij zich dragen en moeten ook ‘onverwijld’ contact opnemen met de provincie zodra op de bewuste plek nog een andere beschermde diersoort wordt aangetroffen. De baggeraars ter plaatse moeten dus flink verstand van flora en fauna hebben. (‘oh, dat is de stengel van een knolsprirea, we moeten de provincie bellen!’)

Wiskundig


Ook wiskundig moeten de werklieden hebben doorgeleerd: maximaal 75% van het oppervlakte mag worden gebaggerd en in watergangen tot 6 meter breed (meetlint meenemen!) moet een meter breed gespaard blijven. Tot tien meter breed is dat anderhalve meter en (bent u er nog?) tot twaalf meter gaat het om twee meter. Overigens mag tussen half augustus tot half november van dit jaar één kant van de sloot worden uitgebaggerd. De andere kant mag pas in 2020. De watertemperatuur moet daarbij tussen 8 en 25 graden liggen, anders wordt er niet gebaggerd!

Larven


Daar blijft het niet bij voor de noeste werklui. Een aantal keer per dag moet namelijk worden gecontroleerd of de larven van de gevlekte witsnuitlibel per ongeluk zijn weggeschept. Zo ja, dan moeten ze worden teruggezet in de watergang die zojuist gebaggerd is. Dat is een akelig secuur werkje waarvan bovendien dagelijks een logboek moet worden bijhouden. Sjoemelen mag niet: het is verplicht dat een deskundige op het gebied van libellen daarbij aanwezig is (wat kost zo’n persoon?) Bovendien moet er zó zorgvuldig gewerkt worden dat de larven nog een kans krijgen om te ontsnappen aan het baggergeweld.


Paradoxaal


Het paradoxale is dat Staatsbosbeheer de werkzaamheden uitvoert om ervoor te zorgen dat de gevlekte witsnuitlibel er in de toekomst blijft wonen. Daarom moet 25% van de larven de baggeroperatie overleven. Ook dat wordt keurig gemonitord door een ambtenaar (wat kost zo’n persoon?). Mocht de baggerkraan per ongeluk méér dan die 25% hebben vermorzeld dan bekijkt die ambtenaar wat daar toch in hemelsnaam de oorzaak van is. Heeft hij die oorzaakk gevonden (eureka!) dan is er ook direct een oplossing aanwezig. Weet hij de oplossing echter niet dan treedt alarmfase 1 in werking: er moet in overleg met een gevlekte witsnuit-deskundige een oplossing bedacht worden. (hallo, wat doet u voor de kost? - ‘ik ben gevlekte witsnuitdeskundige!)

Kano’s


Maar er is er ook een commerciële reden om de sloot uit te baggeren: om het Kromslootpark een kwaliteitsimpuls te geven, wil de provincie kanoverhuur (met horeca!) toestaan. En die bootjes moeten natuurlijk door de sloot kunnen varen. (zouden die peddels de verblijfplaats van de gevlekte witsnuitlibel overigens niet kunnen beschadigen?)
Wie denkt dat daarmee de hele ambtelijke papiermolen eindelijk tot een eind komt heeft het mis. U, beste lezer, moet het er namelijk mee eens zijn met de ontheffing. Zo niet, dan heeft u nog tot 11 september de tijd om bezwaar te maken of kunt direct in beroep gaan tegen de beslissing. In dat geval moet de beroepsrechter zich uitspreken over het lot van de gevlekte witsnuitlibel. En daar moeten dan weer advocaten, ambtenaren, kantoorklerken zich mee bezig gaan houden. En dat kost weer tijd. En geld. En gezeur.
Hadden we overigens al geschreven dat er op een steenworp afstand van het Kromslootpark nog een aantal kolonies vrolijk rondvliegen?
Maar goed: op die manier is de gevlekte witsnuitlibel wel goed voor de werkgelegenheid.

Artikel geplaatst op: 13 augustus 2019 - 08:45

Gerelateerd

Delen