Ondersteuningsouders nieuwe vorm van pleegzorg

Door Petra Onderwater
ALMERE – Wouter de Vries en Djoeke Kunnen uit Almere Haven hadden 1,5 jaar een pleegzoon in huis, toen het moment kwam dat moest worden besloten of hij weer terug kon naar zijn eigen ouders. “De tijd was daarvoor nog niet helemaal rijp, daarom hebben we ervoor gekozen om als ondersteuningsouders bij te springen wanneer dat nodig is”, vertelt het stel.


Wouter, Djoeke en hun 10-jarige kinderen Hugo en Lotte vormen nu een zogenoemd PIT-gezin, waarbij PIT staat voor Persoonlijke Interactieve Thuisondersteuning. “Deze nieuwe vorm van pleegzorg is onder meer bedoeld om uithuisplaatsing van een kind te voorkomen, maar in ons geval biedt het de mogelijkheid om ondersteuning te blijven bieden nu onze pleegzoon weer bij zijn ouders is”, vertellen Wouter en Djoeke.
PIT-ouders denken en helpen mee bij de opvoeding en bij alledaagse zaken, maar zij kunnen een kind ook tijdelijk opvangen wanneer het thuis even niet gaat. “Onze pleegzoon heeft hier nog steeds zijn eigen kamer, waar hij regelmatig logeert. Verder gaan wij met hem mee als hij bijvoorbeeld naar de dokter of een andere afspraak moet.”

 
Dankbaar

Wouter en Djoeke vinden het ontzettend dankbaar om iets te kunnen betekenen voor kinderen in een moeilijke thuissituatie. “Ik heb altijd gedacht dat ik zelf geen kinderen kon krijgen en speelde daarom met de gedachte om pleegouder te worden”, vertelt Djoeke. “Uiteindelijk bleek ik heel makkelijk zwanger te worden, nota bene van een tweeling. Toen onze kinderen 4 jaar oud waren, vonden we de tijd rijp voor gezinsuitbreiding en besloten we alsnog om pleegouders te worden.”
Het gezin kreeg een pleegdochter van 11 jaar oud onder hun hoede. “Zij heeft negen maanden bij ons gewoond. Daarna duurde het een paar jaar voordat wij weer een pleegkind in huis kregen. We zijn in die tussenliggende periode namelijk verhuisd en onze eigen kinderen waren op een leeftijd dat ze zelf veel aandacht nodig hadden. Toen we weer helemaal gesetteld waren, was er weer rust en ruimte voor een pleegkind.”

 
Intensief

De eerste periode is heel zwaar, erkennen Wouter en Djoeke. “Een kind heeft vaak al heel veel meegemaakt en heeft extra zorg nodig. Het duurt een tijd voordat je het vertrouwen hebt gewonnen en een beetje gewend bent aan elkaar”, zegt Wouter. “Het is intensief, want als pleegouder ben je veel bewuster aan het opvoeden”, vult Djoeke aan. “Je denkt veel meer na bij wat je doet, want je beseft op bepaalde momenten dat je de situatie kunt maken en breken. Aan de andere kant is opvoeden - net als met je eigen kinderen – gewoon uitproberen en experimenten om te kijken wat wel en niet werkt. En dat doe je vanuit liefde en zorg voor het kind.”
Wouter en Djoeke hebben altijd goed contact gehad met de ouders van hun pleegzoon. “Dat zal per situatie verschillen, maar ik ben er van overtuigd dat het heel belangrijk is om de ouders erbij te betrekken”, stelt Wouter. Toch zijn er ook dilemma’s. “Stuur je de ouders foto’s als je leuke dingen met hun kind doet om te laten zien dat het goed gaat, of is dat juist pijnlijk? Stellen ze het op prijs als je kleren voor hem koopt, beledig je ze als je de te klein geworden kleding van jouw eigen zoon naar hem doorschuift? Dat zijn dingen waar je soms mee worstelt.”
Maar hoe lastig en zwaar het ook is, de kleine successen die je boekt maken het volgens het stel meer dan de moeite waard. “Na een tijdje ga je een verandering zien in het kind. En al zijn het kleine stapjes, dat is waar je het voor doet!”
Wie ook overweegt om pleegouder te worden, kan zich aanmelden voor de informatieavond op 8 juli in Almere via www.vitree.nl.

Artikel geplaatst op: 26 juni 2019 - 09:06

Gerelateerd

Delen