Hoeksteen
Limburg

Door Marcel Beijer
Als tekstschrijver komt je nog eens ergens. Zo was ik laatst voor een reportage in Heerlen. Dat ligt in Limburg.
Ik ben gek op Limburg. Ik kan oprecht genieten van de heuvels, de natuur, de vlaaien en het Bourgondische leven.
Voor de reportage bracht ik een bezoek aan een oud schoolgebouw met prachtige hoge muren met grote ramen. Het rijke Roomse leven had er zijn fraaie sporen nagelaten.
Ik sprak met wat leerlingen van een MBO. Over hun opleiding, over hun toekomst over hun verwachtingen.
Toen ze een beetje aan me gewend waren, kregen ze ook belangstelling voor mij. Ze wilde weten waar ik vandaan kwam.
“Almere”, sprak ik naar waarheid. “Heel wat anders dan jullie mooie Limburg…”
Ze keken me stomverbaasd aan. “Wij zouden graag in Almere wonen”, spraken ze bijna in koor. “Dan woon je midden in het land, de huizen zijn daar nog niet zo oud en dus ook niet zo donker.”
“Maar kijk om je heen”, reageerde ik. “Dat prachtige glooiende landschap en die oude bomen. Dat is toch prachtig?”
“Voor toeristen misschien”, antwoordde een meisje. “Wij moeten elke dag naar school over die stomme heuvels fietsen. Geef mij maar het vlakke Almere.”
Artikel geplaatst op: 16 december 2013 - 13:34

Gerelateerd

Delen