Hoeksteen
Borden

Door Robert Mienstra
Mijn buurman Rens staat peinzend met zijn drie honden bij de rotonde bij de Parklaan bij Helen Parkhurst in Parkwijk.
Ik kom aanwandelen met mijn hond Boike.
“Ha die Rens”, groet ik.
“Ssst”, maant hij mij tot stilte en peinst verder.
Ik ga voor de gezelligheid maar mee peinzen richting rotonde.
“Twee en dertig”, zegt hij dan. “Twee en dertig”.
Ik kijk hem vragend aan.
“Op deze rotonde staan twee en dertig verkeersborden.”
Dat moet ik even verwerken.
“Toen ik in Almere kwam wonen in 1979 was het beleid ‘zo min mogelijk verkeersborden”, zeg ik.
Daar wordt nu wel flink van afgeweken.
Zoals zo veel van wat ooit bedacht is.
“Als ik een rondje om de rotonde zou rijden, doe ik daar 4 seconden over”, zegt Rens.
“Dat is acht borden per seconde”, reken ik met hem mee.
“Onmogelijk om die te zien”, zegt Rens.
Ik knik en peinzend kijken we naar het oerwoud van borden.
“Nu snap ik waarom er hier zo vaak file staat”, zegt Rens,
“En ik snap waarom hier zoveel fietsers iedere dag in gevaar komen”, zeg ik.
“Omdat niemand er ene zier van snapt”, grijnst Rens.
Artikel geplaatst op: 01 januari 2014 - 07:00

Gerelateerd

Delen