Stand-up comedian Arie Koomen doet mee aan Almere City Run

ALMERE – Arie Koomen (47) is stand-up comedian (De Lama’s, De Grote Improvisatieshow). Op dit moment toert hij met Edo Brunner door het land met hun show ‘Pompen’. Naast stand-up comedian is Koomen al 25 jaar in loondienst als grafisch ontwerper en vader van twee dochters van 15 en 17 jaar oud. Hij verloor zijn vader, moeder en recentelijk een zwager aan kanker. Daarom loopt hij zondag 12 juni met TEAM KWF mee aan de Almere City Run om geld in te zamelen voor het KWF.

(Foto: Arie Koomen)

Koomen woont in Almere en is daar heel blij mee. Daar heeft hij de ruimte. Iets dat hij in Amsterdam miste. Ook de mensen zijn minder gejaagd en vriendelijker. Rond Het Weerwater in Almere Stad loopt hij ook ‘zijn rondje’. Heel soms, want aan écht hardlopen doet hij niet. Eigenlijk heeft Arie een enorme hekel aan hardlopen. Hij doet mee in TEAM KWF omdat KWF (Kankerbestrijding) het hem vroeg. Vier kilometer hardlopen is voor hem ‘the limit’. En dat gaat ‘ie halen ook, al moet het op zijn tandvlees.

 

De bokser

Arie: “Eigenlijk ben ik een bokser. Een vriend van me was lid van boksschool Seconds Out in Almere, maar hij ging nooit naar de training. Ik besloot een keer mee te gaan en ik bleef gaan. Ik train één keer in de week. Boksen is heel intensief, maar ik heb gek genoeg minder blessures dan met voetballen. Het zorgt ervoor dat ik alles er even helemaal uit kan gooien, mijn houding is verbeterd en na zo’n les ben ik fysiek lekker moe. Dat maakt dat ik na een training heerlijk slaap. En dat is heel goed voor me, want slapen is voor mij niet zo vanzelfsprekend. Ik denk te veel na. Niet over grootse dingen hoor, ook gewoon over welke grap ik ga vertellen in de show van morgen.

 

Kanker

In IJmuiden kwam ik ter wereld, als de jongste van tien kinderen. Mijn vader was zeeman op de grote vaart. Drie maanden op en drie dagen af. Om het jaar kwam er een kleine Koomen bij. Mijn moeder overleed toen ik vier jaar oud was. Aan kanker. Wat voor kanker dat weet ik eigenlijk niet. Wel dat ze een pruik droeg en dat ze ziek was en uiteindelijk doodging. Natuurlijk mis je je moeder. Af en toe komt er een herinnering voorbij. Het leven gaat door. Het gezin vond geleidelijk aan  haar weg. We hadden het niet breed, maar we hadden altijd te eten. We voedden elkaar op en mensen hielpen elkaar in die tijd ook wat meer heb ik het idee.

 

Veiliger haven

Op mijn tweeëntwintigste overleed mijn vader op 72-jarige leeftijd. De kanker zat door zijn hele lijf. Mijn vader is een soort ‘Saving Private Ryan’ (oorlogsfilm uit 1998 van Steven Spielberg). Dat de ziekte ook hem velde, is cru. Ooit voer hij op de Oost en was hij een soort van onoverwinnelijk. In de oorlog heeft hij mensen gered door ze op een schip van een gevaarlijke plek naar een veiliger haven te varen. Verder is mijn vader een nuchtere man. Niet ‘klagen maar dragen’ was zijn - en ook mijn - instelling. In de jaren negentig kwam er plots een Australiër bij hem aan de deur die zei: ‘You saved my life during World War II, thank  you so much.’ Waarop hij naar ons reageerde met een:  ‘Ja, had ik hem dan niet moeten redden?’

 

Koomen en KWF

Ook mijn zwager heb ik verloren aan kanker. Hij werkte één keer met asbest en dat heeft hij uiteindelijk moeten bekopen met zijn leven. Als ik hoor dat er jonge mensen overlijden aan kanker, dan breekt mijn hart. Tijdens één van de televisieshows van KWF vertelde ik al eens heel kort over mijn ervaring met de ziekte. Toen stond ik letterlijk op voor alle vrijwilligers die proberen zoveel mogelijk geld in te zamelen. Als je met zo’n collectebus voor iemands deur staat dan hoor je vaak: ‘Ik heb al gegeven.’ Die ene keer greep het me naar de strot toen een vrouw zei: ‘Ik heb al gegeven, ik heb mijn man gegeven.’

 

Collecteren

Als ik iets kan betekenen voor KWF dan doe ik dat. Ik probeer elk jaar te collecteren. Dat is trouwens een hele ervaring. Ik raak altijd wel in gesprek met iemand die een emotioneel beladen levensverhaal vertelt. Mensen lijken hun verhaal graag aan mij te vertellen. Ook ik deel dan soms mijn ervaring. Als ik aan mijn vader denk, dan krijg ik al natte ogen dus dan sta ik daar gewoon te janken. Maar dat maakt me niet uit. Ik ben geen man die zijn emoties binnenhoudt.”

 

Wie 12 juni 2016 ook mee wil lopen aan de Almere City Run en minimaal 500 euro sponsorgeld wil ophalen voor KWF Kankerbestrijding, kan zich aanmelden op www.teamkwf.nl

Artikel geplaatst op: 17 februari 2016 - 14:51

Gerelateerd

Delen