Een wolf in ons Flevoland in het licht van het sprookje van Roodkapje

Ingezonden brief door Wim van Putten
Er was eens een klein meisje dat woonde in de omgeving van Luttelgeest en zij droeg altijd een rood kapje op haar hoofd, Zij had dat van haar oma gekregen. Vandaar dat haar naam ook 'Roodkapje' was.
Op een dag vroeg moeder aan Roodkapje of zij haar zieke grootmoeder die in een huisje diep in de bossen bij Luttelgeest woonde, een mandje vol met lekkere dingen wilde brengen. Roodkapje hield erg veel van haar grootmoeder en dus wilde ze het natuurlijk meteen gaan doen. Maar, zo zei moeder bezorgd, Roodkapje moest op weg naar grootmoeder wel netjes op het pad blijven, want stel je voor dat ze zou vallen!
Roodkapje ging opgewekt opstap en onderweg besloot Roodkapje om bloemen te plukken voor haar lieve grootmoeder. Terwijl ze deze aan het plukken was in het grote bos, kwam Roodkapje een wolf tegen, terwijl er in de bossen van Nederland al jaren geen wolf meer is aangetroffen. Daarom dacht Roodkapje dat het een groot uitgevallen hond was van de boswachter bijvoorbeeld. De wolf vertelde Roodkapje dat er een eind verderop in het bos nog veel meer mooie bloemen waren en dat ze daar maar eens moest gaan kijken. Roodkapje deed wat de wolf zei en ging verder het bos in. De wolf spoedde zich naar het huisje van grootmoeder en deed daar net alsof hij Roodkapje was die bij de oma op bezoek kwam en daarom riep oma vanuit haar bed: “Trek maar aan het touwtje” en de deur ging open.
De wolf peuzelde de arme oma met huid en haar op, trok haar kleren aan en ging in haar bed liggen.
Toen Roodkapje bij haar grootmoeder aankwam, lag de wolf al in bed in oma's kleding. "Kom maar binnen, liefje", riep de wolf met een krakerige stem waarvan hij maar hoopte dat het een beetje klonk als de stem van de oude grootmoeder. Het meisje had niet in de gaten dat het de wolf was die in grootmoeders bed lag. "Maar grootmoeder," zei Roodkapje, toen ze vlak bij het bed was, "Grootmoeder, wat heeft u grote armen?" "Dan kan ik je beter vasthouden, m'n kind," antwoordde de wolf. "En grootmoeder, wat heeft u grote oren!" Dan kan ik je beter horen! " zei de wolf. "En grootmoeder, wat heeft u grote ogen!" Daarmee kan ik in donker goed kijken en in één nacht vanaf de Duitse grens naar de Flevopolder lopen”zei de wolf. "En grootmoeder, wat heeft u een grote mond!" riep Roodkapje uit. "Ahá, Ohó!" grauwde de wolf, "Daarmee kan ik jou beter opeten!" Toen Roodkapje erachter kwam, dat het haar grootmoeder helemaal niet was en ook geen groot uitgevallen hond, wilde ze er van door gaan, maar ze was te laat! In enkele seconden at de wolf ook haar op.
Na deze malse boutjes ging de wolf een dutje doen, maar hij snurkte zo hard dat een jager, die voorbijliep, het hoorde. Hij ging grootmoeders huisje binnen en zag de wolf liggen. Hij keek met verbazing naar het beest en kon zijn ogen niet geloven. “Een wolf in de Flevopolder?” Gek genoeg vermoedde de goede man, die eigenlijk erg in de war was gebracht, meteen wat er was gebeurd, want de buik van de wolf was enorm dik! De jager sneed de buik van de wolf open en bevrijdde zo Roodkapje en grootmoeder.
Toen zat er voor de boswachter niets anders op dan enkele wolvenkenners in te schakelen voor een juist oordeel. Zij kwamen er ook niet helemaal uit en lieten het beest naar Naturalis in Leiden vervoeren en daar kwam men tot de conclusie dat het voor 100 procent een wolf is.
Zowel de pers als de politiek bemoeide zich er mee en dit sprookje, met als waarheid de aanwezigheid van een echte wolf, kwam het voor de pers, tijdens de komkommertijd in de zomer 2013, goed uit, want nu hoefden ze niet helemaal naar Schotland te reizen., waar meestal in de zomer maanden het monster van Loch Ness opduikt,
Al met al, u bent gewaarschuwd. Mocht u het Kotterbos of bij de Oostvaardersplassen een wolf tegenkomen, doe dan niet zoals Roodkapje en ga er tijdig als een haas van door en bel wel de Almere DEZE WEEK.
Artikel geplaatst op: 06 augustus 2013 - 12:59

Gerelateerd

Delen