Lezers schrijven

Scooterrijder Henk van Kuik reageert op de Hoeksteen ’45 km’ van Robert Mienstra (Almere DEZE WEEK, 27 augustus).
Onveilig

Ik kan de irritaties begrijpen van de schrijver van de column Hoeksteen van 27 augustus 2014. Reden is dat hij een 45 km-auto niet kon inhalen op een eenbaansweg. Hetzelfde geval is als je met een scooter van 45 km over eenbaansweg weg rijdt. Je moet dan midden op de rijbaan rijden waardoor de auto’s je niet kunnen passeren. Deze beide situaties leveren irritaties op bij alle weggebruikers. Toch proberen regelmatig auto’s je dan in te halen waar het niet kan en wordt er bumper gekleefd. Hierdoor ontstaan allerlei gevaarlijk situaties omdat je kwetsbaar bent op een scooter.
Ik zie regelmatig scooterrijders, met helm, op de fietspaden rijden. Volgens mij, uit verkeersveiligheid of het verplicht moeten omrijden. Volgens de gemeente, na evaluatie rapport, is het een succes dat de scooter nu niet meer op de fietspaden mogen rijden. Wat bedoelt de gemeente hier mee? Het aantal ongevallen op de rijbanen is niet verminderd (hetzelfde) t.o.v. toen er nog gereden werd op de fietspaden. Voor mij, als scooterrijder, is het onveiliger om op de dreven te rijden.
Henk van Kuik
Hond

Al ruim vijf jaar ben ik vijf dagen in de week een slachtoffer van het traject Almere - Schiphol en terug. De keren dat de trein niet kon rijden vanwege een defecte bovenleidingen zijn ontelbaar. De reden dat de trein vrijdag niet kon rijden is uniek en verdient daarom een ereplaats in de Top tien van de ‘Zoek het maar uit’ smoesjes van de NS.
Eerst had ik het niet eens door. Een naar luchtje in de trein trok al mijn aandacht. Ik wierp steelse blikken op mijn medepassagiers en overwoog door te lopen naar een andere wagon.En toen kwam de omroep. Een hond had haar behoefte gedaan in de trein. De reiniging moest plaats vinden voordat de trein zijn weg kon vervolgen. Dat kon vijf tot tien minuten duren. Een mengeling van ergernis en flauwe grappen raasde door de trein. Daarna stak iedereen weer zijn neus in de telefoon. Het treinbeeld van alledag.
Tien en vijftien minuten later was de reiniging er nog niet. Twintig minuten later bleek dat het Centraal Station van een wereldstad als Amsterdam helemaal niet over een vrije schoonmaker beschikte. De trein werd afgelast. Honderden geïrriteerde reizigers sloofden vloekend en tierend richting een ander perron. Mijn weekend begon twee uur later dan gepland.
Uren na het ‘onzindelijke hond incident’ en met een wijntje erbij dwalen er nog steeds twee vragen door mijn hoofd:
Vraag een: waar waren alle schoonmakers van het hoofd treinknooppunt van ons land om 17.40 uur op zaterdag 6 september?
Vraag twee: Hoe voelt het om de eigenaar te zijn van een opstandige hond door wiens ontlastingsgedrag een trein met honderden passagiers niet kan rijden. Is het net zoiets als de eigenaar te zijn van een caravan die midden in het Gotthard tunnel ermee ophoudt? En waarom kun je nooit, maar dan ook nooit vertrouwen op de dienstregeling van de NS? Maar dit is weer een heel andere vraag...
Aline van Wijnen
Artikel geplaatst op: 10 september 2014 - 07:00

Gerelateerd

Delen