Hoeksteen
Cruijff

Door Marcel Beijer
Als deze column openbaar wordt gemaakt is het Pasen geweest. Dan weten we ook of Johan Cruijff écht een God en dé Verlosser was, want dan is hij inmiddels weer opgestaan.
Cruijff was mijn sportieve jeugdheld. Altijd leuk dat ik, zonder te jokken, kan zeggen dat ik hem ooit gepasseerd heb.
Niet op het veld, maar bij de Albert Heijn in Hilversum.
ik zal 12 of 13 jaar zijn geweest. Ajax had één of andere deal met de grootgrutter waardoor Cruijff in het AH-filiaal aan de Langestraat handtekeningen uitdeelde.
Ik ging er met mijn vader heen. We moesten meer dan een half uur in de rij staan. Cruijff stond achter een statafel en zette zijn handtekening op voorgedrukte kartonnen kaartjes. Ik herinner me dat hij met ieder jongetje een kort gesprekje had.
Hij zag ook mij staan, al kwam ik nauwelijks boven de statafel uit.
‘Hoi’, zei Cruijff. ‘Zit je ook op voetbal?’
‘Bij EMM’, zei ik. ‘Ik ben keeper.’
Hij lachte. ‘Nog even doorgroeien dan, jongen. En veel oefenen.’
Er volgde een knipoog.
Op de terugweg staarde ik onophoudelijk naar de handtekening van Cruijff.
Toen we de Langestraat waren overgestoken gaf ik een kus op het kartonnetje.
‘Dat zag ik’, zei mijn vader.
Artikel geplaatst op: 25 maart 2016 - 08:54

Gerelateerd

Delen