Terreur

Door Robert Mienstra
Nu is het echt oorlog.
Ik ga niet meer opzij.
Voor de terror-bikes van 55-plussers.
Hun e-bikes.
Een paar jaar geleden reden ze nog in hun te dure auto’s door Almere.
De enige twee verkeersregels die ze hanteerden waren:
1. Ik heb altijd voorrang.
2. Ik rijd sneller, dus ik heb voorrang.
Regels die ze nu op hun terror-bike hanteren.
Ruim dertig over het fietspad.
Alleen maar voorrang nemend.
Vragend om ongelukken.
Schreeuwend tegen kinderen die naar school fietsen.
“Aan de kant!”
Om vervolgens vlak voor een tegenligger naar rechts te schieten.
Met zo’n verontwaardigde blik in de ogen.
55-plussers op een terrorbike?
Het zijn de nieuwe petjes.
Die vroeger dit gedrag vertoonden met hun opgevoerde brommertjes.
Als ik inhaal en er zit zo’n peervormige 55-plussende bejaarde achter me met haar bel te rinkelen?
Ik ga dus niet meer opzij.
Minstens zo erg…..
Die elektrische bakfietsen van de kinderopvangcentra.
Met van die juffies achter het stuur die twee jaar geleden gezakt zijn voor hun verkeersexamen.
Met 8 kinderen in de fietsbak.
’s Ochtends op het fietspad scheurend tussen de schooljeugd.
Ja, dames, ik ben er klaar mee.
Oorlog aan de terror-bikes.
Artikel geplaatst op: 05 oktober 2016 - 08:47

Gerelateerd

Delen

2 reacties

Geplaatst door Jacques 11 maanden geleden Reageer
Mij moet toch wel even en reactie van het hart. In een zwaar aangedikt en ongetwijfeld grappig bedoeld verhaal opent Mienstra de aanval op ons, e-bike bestuurders. De ergernissen die hij opnoemt, zoals hard rijden, schreeuwen tegen kinderen, kom ik echter nauwelijks tegen, terwijl ik toch bijna dagelijks als 65-jarige fietstochten en -tochtjes maak door en in de omgeving van Almere.
Mijn ervaring is derhalve een andere dan Mienstra zegt te hebben. Ik kom ze dagelijks tegen, leeftijdgenoten of jongere of oudere e-bikerijders, en ze rijden allemaal stuk voor stuk netjes. De meesten gaan, als ze naast elkaar rijden, achter elkaar rijden als ik ze als tegenligger ontmoet, als het fietspad te smal is om naast elkaar te blijven rijden. De heer Mienstra zou zich eens af moeten vragen waarom wij e-bikers een e-bike hebben aangeschaft. Niet zozeer om zo hard mogelijk te rijden, maar om normaal te kunnen fietsen als ieder ander; alleen hebben wij daar iets meer ondersteuning bij nodig omdat onze benen misschien niet meer zo sterk zijn als toen wij nog zo jong waren als Mienstra.
Ik kom heel andere ergernissen tegen, waar echt iets aan gedaan zou moeten worden. Dat zijn de automobilisten, die inderdaad denken overal voorrang te hebben (die zijn er tegenwoordig ook, meneer Mienstra) en die soms op het allerlaatste moment toch stoppen, als de fietser, die voorrang heeft, in zijn angst om aangereden te worden, al van zijn fiets is afgestapt. Maar ook: loslopende honden op fietspaden of op de openbare weg, omdat hun eigenaars ze daar niet wensen aan te lijnen; ouders die hun kleine kinderen niet in de gaten houden waardoor ze plotseling een fietspad oversteken; fietsers, scooterrijders en automobilisten, die de haaientanden slechts als decoratie zien. Scholieren en andere jongeren die in groepjes de hele breedte van het fietspad benutten, zonder dat ze enig idee hebben dat er ook tegenliggers zouden kunnen rijden, en die misschien opzij gaan als je meerdere malen belt, of je anders dwingen zelf maar in de berm te gaan rijden; fietsers die 's avonds zonder licht rijden; en als klap op de vuurpijl: de al of niet pokemonjagende fietsende telefonisten, die, met beide handen aan de telefoon i.p.v. aan het stuur, menig medeweggebruiker de stuipen op het lijf jagen omdat zij slechts oog hebben voor hun minutieus kleine wereldje. Dat geldt overigens ook voor de wandelende mobiele (pokemon-)telefonisten.
Wat dacht u hiervan, meneer Mienstra? Dit alles in ogenschouw nemend, moet u toch toegeven dat het best nog wel meevalt met de "terreur" van de e-bike bestuurders.
Geplaatst door Visser 10 maanden geleden Reageer
"Die elektrische bakfietsen van de kinderopvangcentra" zijn (onder bepaalde voorwaarden) door onze minister toegestaan gebruik te maken van fietspaden. Ik ben daar zelf allerminst gelukkig mee, alleen al vanwege de breedte. Ze kunnen immers niet even zoals 2 fietsers naast elkaar inschikken.
Over het weggedrag van e-bikers ken ik nog geen rapporten. Persoonlijk meen ik dat ze flink doorrijden en daarbij beter beschermd zouden moeten worden door helm/beschermers.

Wat mij vooral zorgen baart is dat een aantal verkeersoplossingen niet voldoen aan de wettelijke eisen (gesteld in het BABW). De "Krakeling-rotonde" en de rotonde in de Hospitaaldreef zijn daar voorbeelden van.
Ook plaatst de wegbeheerder "L-serie borden" (zoals Kiss & Ride), die geen wettelijke basis hebben. (Concreet gezegd: Daar mag de politie niet bekeuren).
Vorige week vertelde een motoragent (Almere) mij dat er op het trottoir gereden mag worden ter hoogte van een speeltuin.

Ik kijk elke dag met plezier naar de vele weggebruikers die verkeer serieus nemen en zich voorbeeldig gedragen. Die zijn er gelukkig heel veel!

Plaats je reactie: