Column Ilse Ruijters
Het verloren ei

‘Kijk, iemand heeft eieren verstopt!’ roep ik even enthousiast als verbaasd. Het is eerste paasdag 2015. Ik heb zojuist een gifgroen, eivormig kaarsje waar de letter W en het cijfer 1 op staat gevonden op de deurmat. Nu zie ik een felroze exemplaar – I 18 – in de voortuin liggen.
Als ik íets leuk vind met Pasen, is het eieren zoeken. Mijn vader verstopt ze daarom nog trouw elk jaar. In zíjn achtertuin, welteverstaan. Niet in die van mij.
‘Dit heeft Ingrid vast gedaan,’ jubel ik, terwijl ik door de tuin heen race. Een andere traditie van Pasen bij mijn ouders is namelijk ‘de activiteit’ die telkens door een ander stel verzonnen wordt. Dit jaar is het de beurt van mijn zus en haar vriend. Ik vind het wel een beetje typisch dat ‘de activiteit’ nog voor het paasontbijt plaatsvindt, maar och. Het is nu wel al geslaagd. De eieren vormen de zin: WIE DIT LEEST IS EEN EI. ‘Wat een werk,’ zucht ik. ‘Middenin de nacht je bed uitgaan, en ze dan niet alleen hier verstoppen, ook bij mama en papa natuurlijk.’
Mijn zus weet echter van niets. Zegt ze. En mijn ouders hebben én geen eieren in hun tuin gevonden én zweren dat ook zij ze niet verstopt hebben. Ik bel dus mijn schoonfamilie, en mijn vrienden, en de buren en niemand, helemaal niemand heeft een idee. En zo begint onze zoektocht naar de eierverstoppers.
Zoeken naar eieren is leuk, maar zoeken naar de verstoppers… Dat is net zo frustrerend als een vader die is vergeten waar hij dat allerlaatste ei ook al weer heeft neergelegd.
Het loopt al tegen de kerst als we op bezoek gaan bij Patrick en Annelies. We zien hen niet zo vaak en hebben het over hun bruiloft van een jaar geleden. Zo leuk, dat ze toen van iedereen een kaars kregen. Weten we het nog, wij hadden toen een aantal stompjes ingepakt die samen de zin vormden: WIE DIT LEEST IS STOM(P). Er wordt een felroze eivormig kaarsje aangestoken en pas nadat ze vragen: ‘hoe was jullie Pasen trouwens’ valt het kwartje. Pay back time.
Afgelopen zondag vonden we behalve de eieren die mijn vader verstopt had ook het gekleurde wikkel van het verloren ei van vorig jaar. Patrick en Annelies vieren Pasen in Nieuw-Zeeland, daar zijn ze vlak na hun ontboezeming naartoe geëmigreerd. Je moet wat doen om niet teruggepakt te kunnen worden.
Artikel geplaatst op: 24 maart 2016 - 14:05

Gerelateerd

Delen

Er zijn nog geen reacties

Plaats je reactie: