Column Ilse Ruijters
James Bond

We hadden een indringer, afgelopen woensdag. Een enge, pikdonkere, razendsnelle en extreem stille indringer. Hij moest al een hele tijd in onze slaapkamer geweest zijn toen ik nietsvermoedend met een stapel wasgoed in mijn handen binnenkwam, want hij zat rustig op de grond pal voor ons bed.
Eén afschuwelijke tel staarden we elkaar bewegingsloos aan. Elkaar peilend. Wat gaat de ander doen? Toen draaide hij zich bloedsnel om en knapte ik. Al het wasgoed viel op de grond en gilde ik op mijn allerhardst ‘Báááás!’
Mannen zijn goed voor tal van dingen: geld, seks, klusjes in en rond het huis en… bescherming dus. Op authentieke 007-wijze ging mijn Daniel Craig look-a-like de achtpotige indringer te lijf. Een sportschoen werd het moordwapen, een dot wc-papier de manier om ons van het lichaam te ontdoen. Onverschrokken liep Bas de slaapkamer in, om twee tellen later triomfantelijk terug te komen. ‘Dood. En je hoeft niet meer bang te zijn, want volgens mij was hij de enige.’
Er is maar één spin die van mij niet dood hoeft: Atilla, de kruisspin die sinds dit voorjaar in de zijspiegel van mijn Toyota Aygo woont. Atilla heeft (heel verstandig) de spiegel aan de bijrijderskant gekozen en hangt het liefst de hele dag een beetje naar zichzelf te kijken.
De eerste keer dat ik Atilla zag, reed ik met 80 km/u over de provinciale weg. Ik gaf wat gas bij in de hoop dat hij daardoor voorgoed weg zou vliegen, maar Atilla bewees zijn naam en bleef halsstarrig zitten, opgerold tot een bolletje, in zijn web dat gevaarlijk heen en weer zwiepte. Toen ik remde voor een stoplicht greep hij zijn kans. Met een tegenwind van 30 km/u vocht hij zichzelf een weg terug naar spiegel. Respect! Eenmaal op het plastic haalden we allebei opgelucht adem.
Nu gaan we dus regelmatig samen op stap. Zie ik Atilla in zijn web zitten, dan minder ik wat vaart en kruipt hij snel uit het zicht.
Of nou ja, kroop, moet ik zeggen, want mijn James Bond ontving zaterdag dus een nieuwe gadget. (Ik zei het al, mannen zijn goed voor tal van dingen.) Een hogedrukreiniger. ‘Ik heb meteen even je auto gedaan,’ zei hij druipend van het water. ‘En die spin in je spiegel…’
‘Mijn lievelingsspin?’ vroeg ik voorzichtig, ik voelde hem al aankomen. ‘Nou, van 145 bar had die niet terug.’ Ik knapte en gilde op mijn allerhardst ‘Báááás!’
Artikel geplaatst op: 27 juni 2016 - 11:18

Gerelateerd

Delen

Er zijn nog geen reacties

Plaats je reactie: