Zo klein, zo groot

Hoelang heb ik uitgekeken naar deze column? Hoelang heb ik ernaar verlangd om de wereld te vertellen wat ik nu ga schrijven: we krijgen een kindje! Ja echt. Het heeft even geduurd voordat we het zelf durfden te geloven, maar inmiddels kunnen we er niet meer omheen. Ik heb een buikje, we hebben ons kleintje al een paar keer op een echo gezien en dat de hormonen door mijn lichaam gieren, valt nauwelijks nog te ontkennen.
Vier maanden, zijn we nu op weg, en ons kindje is al zo groot als een avocado. Hij of zij heeft alle organen en lichaamsdelen al, kan slikken en ligt de hele dag te bewegen.
En ik? Ik ben de vrouw geworden, waarvan ik dacht die ik die nooit zou worden. Ik zou vooral mezelf blijven, beloofde ik mijn omgeving. Een kindje is een mooie aanvulling op je leven, maar geen invulling van je leven.
Nou, sinds ik weet dat ik zwanger ben, ben ik er de hele dag mee bezig. In de afgelopen maanden heb ik welgeteld één hoofdstuk van mijn nieuwe boek geschreven. Drie pagina’s. Ik ben of aan het slapen, of aan het denken: ik zit hier wel te tikken, maar wat ik eigenlijk doen ben, is een mensje maken.
Tijdens de uitreiking van de Gouden Strop, waar ik voor genomineerd was, lachte ik in mezelf: de echte hoofdprijs heb ik allang binnen. En terwijl al mijn vriendinnen bezig zijn met het summerproof maken van hun lijf, sta ik elke morgen op de weegschaal om te zien of ik al ben aangekomen. Yes, inmiddels twee kilo erbij. Al ruim een maand draag ik positiebroeken. En die zitten lekker!
Bas kan regelmatig zijn lach niet onderdrukken. ‘Je wrijft die buik er straks nog af’, zegt hij. En: ‘Nee, ik ga niet nóg een website lezen waarop staat wat er in week 16 gebeurt.’ Ondertussen heeft Mister Cool wel al twee boeken over het vaderschap uit en heeft hij zich ontwikkeld tot expert op het gebied van wiegjes.
Geen invulling, maar een aanvulling. En wat voor een. Ongelooflijk dat een wezentje dat nog maar zo klein is, zo’n grote impact op je leven kan hebben. 3 Januari ben ik uitgerekend en tot dan ga ik maximaal van mijn zwangerschap genieten. Dus als jullie een moeder in wording werkeloos achter een laptop zien zitten, wezenloos voor zich uitstarend, wrijvend over haar buik, dan ben ik het. Maak je geen zorgen. Het is geen gebrek aan inspiratie, ik ben druk. Ik ben een mensje aan het maken.
Artikel geplaatst op: 25 juli 2017 - 11:07

Gerelateerd

Delen