Afbeelding

Kamperen 1

Hoeksteen

Dit jaar hebben we de oude, rokende dieselcamper in de stalling laten staan.
We zijn op vakantie met de Skoda naar Frankrijk, met de tent.
Fietsen op de drager, doodskist op het dak.
Die tent is een risicofactortje.
Die is al 20 jaar oud.
Mijn vrouw Jessica en ik vinden een plekje op een camping bij Amiens.
Na tien minuten wordt de stemming narrig.
Noch mijn Jessica, noch ik weten hoe de koepeltent opgezet moet worden.
“Er ontbreken stokken”, roept Jessica, “het zijn er toch vier?”
“Kan niet, de tent moet met deze twee stokken opgezet”, zeg ik.
We knutselen kijvend een half uur door.
De kampeerders rondom ons zijn er eens goed voor gaan zitten.
Een echtelijke ruzie over het tent opzetten is het hoogtepunt van dag.
We staan dus grof voor lul.
Ik ben inderdaad niet zo handig.
Als ik thuis bij het klussen alleen al naar een plank kijk, trekt hij meteen krom.
Na drie kwartier staat de tent eindelijk.
Kort daarop begint het te stortregenen.
En ja hoor, de tent lekt en het grondzeil lekt door.
Mijn vrouw Jessica en ik kijken zwijgend ieder een andere kant op.
Om een echtelijk handgemeen te voorkomen.

Uit de krant