Ingezonden brieven week 17 2025

Hoeksteen

Na het lezen van Indira Draaijers’ column Pauze (ADW 9/4) bekroop me het gevoel dat ik een fragment uit een dagboek las — een losse gedachte, opgeschreven zonder duidelijke bestemming. Een column over pauze, die zelf aanvoelde als een pauze in de meest letterlijke zin: stilstand, zonder richting. En dat is op zich bijzonder— een tekst die zo leeg is dat hij zijn eigen onderwerp volledig belichaamt. Ook eerdere columns, zoals Gelukszoekers, raken thema’s die relevant en urgent zijn. Maar het blijft vaak bij een aanzet: de onderwerpen worden aangeraakt, maar zelden uitgewerkt. De lezer wordt niet meegenomen, niet geprikkeld, maar blijft achter met het gevoel dat er iets werd aangeroerd zonder het echt te benoemen. Twee weken pauze dus. Een kans, zou je kunnen zeggen. Om te oriënteren, te verdiepen en terug te keren met iets dat schuurt, beklijft of verrast. Want soms zegt stilte alles—maar niet als ze tweewekelijks gedrukt wordt.

Sjors Doedijns

Samenleving

De Almeerse raad hoeft het niet alleen op te lossen. En u ook niet. De samenleving is allang begonnen. In buurten richten bewoners voorzorgcirkels op, omdat markt en systeem geen antwoord bieden op kwetsbaarheid. In de landbouw groeit van onderop de eiwittransitie, met korte ketens, regeneratieve boeren vlak buiten Almere - de burgerboerderij - en lokale voedselcollectieven. Op daken en in wijken organiseren burgers hun eigen energievoorziening, van zonnedaken en windmolens tot een aanzet van collectieve warmtenetten in de Sieradenbuurt, omdat de energiemarkt nog steeds winst boven gemeenschap plaatst. Zelfs in de cultuursector ontstaan broedplaatsen zoals in Almere Poort, coöperatieve podia en gedeeld eigenaarschap, omdat cultuur geen product is, maar een publieke levenslijn. Dit is allang geen burgerparticipatie meer. Dit is een machtsverschuiving. Van bezit naar gebruik. Van aandeelhouder naar gemeenschap. De echte vraag is niet: hoe betrekken we burgers bij beleid? De vraag is: hoe geeft de politiek de samenleving haar eigenaarschap terug? De transitie is begonnen, Almere. Nu de raad nog.

Marcel Kolder

Frituurbeleid

Het anti-frituur beleid - standplaatsenbeleid - van de gemeente Almere snijdt geen hout en levert oneerlijke concurrentie voor de kleine ondernemer. (ADW 16/4) Mobiele frietkramen mogen niet meer binnen een straal van 100 meter van scholen, wijkcentra, ziekenhuizen, etc. staan terwijl de grote vaste ketens als McDonald’s of FEBO. wel gedoogd worden. De motivatie van de gemeenteraad dat veel Almeerders te dik zijn klopt. Echter, het grote frituurgeweld tolereren en de kleine ondernemers heeft nauwelijks effect anders dan oneerlijke concurrentie. Draai aan het grote ‘frituurwiel’ door plantaardige frituurolie (gezonder vet) te tolereren voor de hele frituurketen. En wil je echt wat doen aan de gezondheid stimuleer dan (buiten) spelen en sporten, schoolgym en schoolzwemmen. Flevoland en specifiek Almere scoren dramatisch zowel wat betreft obesitas als sportparticipatie. Dat snijdt pas hout en daarmee geef je een duidelijker signaal af.

Hans Wortel, BVNL Flevoland

Frituurbeleid (2)

Standhouders begrijpen niets van anti-frituurbeleid (ADW 16/4). Het terugdringen mobiele kramen maakt kleine ondernemers kapot. Grote ketens McDonald’s en KFC mogen blijven. Mijn vrouw vond de Vrolijke Frietkraam, bij het Flevoziekenhuis de heerlijkste patat maken: even naar buiten en een lekker patatje eten. Het beleid verbiedt mobiele kramen binnen een straal van 100 meter. Zo maar wat vragen: Stopt de Almeerse raad niet te veel tijd (en geld) in dit soort fluttige zaken en kan de Raad dit niet beter doen met belangrijke zaken? Een dan denk ik speciaal aan zaken die tekorten (ontstaan door Floriade en andere miskleunen) terugdringen. Voor voorkomen van obesitas zijn geen verboden nodig. Het verbieden van standplaatshouders, zal niet helpen er zijn enkel “standplaats-ouders” nodig. Zijn er tegenwoordig nog wel ouders die hun kinderen opvoeden? Zelfs een bedoeld vrolijk schoolfeestje loopt uit de hand. Leerplicht eindigt bij 18 jaar. Laat de leerplicht ook gelden voor ouders met kinderen. Een plan: Vijf keer twee uur verplicht leren na de eerste geboorte. Kosten door de gemeente gedragen. Een diploma voor 10 uur. Ik wed dat ouders met de eerste geboorte veel meer dan 10 uur bezig geweest zijn. Helaas Almere is geen Utopia.

Luuk Helderman

Hightech-campus

De plannen voor een Hightech-campus (ADW 9/4) lijken mij een hoogmoedig en zelfoverschattend. Men wil zowel een Hightech-campus als een hoogwaardige woonwijk realiseren — dat zijn verschillende doelstellingen en belangen. Concretiseer één afgebakend en compleet plan; dan is optimale realisering haalbaar. Een hoogwaardige campus vereist een brede voorstudie en lange voorbereiding. Huisvesting is daarbij slechts een onderdeel. Essentieel is afstemming en overeenstemming met het Rijk, de Provincie, de Regio, de Gemeente én het bedrijfsleven (financiële ondersteuning, afstudeerplekken, samenwerking). Ook moet er contact zijn met de wetenschap: wat zijn de behoeften, welke studierichtingen en ontwikkelingen zijn relevant? Een campushogeschool omvat onderwijsinstituten, een gemeenschap van studenten en staf, en voorzieningen voor sport, cultuur en recreatie. Voor de realisatie is een ervaren bouwcurator nodig, met een team dat beschikt over visie, kennis en creativiteit. Deze curator moet verregaande bevoegdheden krijgen via een mandaat van het College van B&W, om het bouwproces effectief te begeleiden en bij te sturen. Ten overvloede wijs ik op rapporten over eerdere campusontwikkelingen, zoals Campushogeschool Drienerlo (TH Twente). Ik wens de Gemeenteraad en het College van B&W veel moed, beleid en trouw toe in hun besluitvorming.

Hanni van Maarschalkerwaart-Holkamp, Haven

Hoop

Paaszondag is de eerste zondag, na de volle maan, van de lente. Pasen is dan ook het feest van hoopvolle verwachting. Op maandag 7 april, tijdens onze wekelijkse ontmoeting met Oekraïense mensen in het Klankbord, zijn vooral deze vrouwen bezig geweest met het beschilderen van eieren. Wat een kunstwerken kwamen daaruit voort. Vooral Liza, een oudere Oekraïense vrouw die onderricht gaf in de vele methodieken van het beschilderen van eieren, maakte de meest mooie en kunstzinnige werken. En dit op de dag dat 300 van hun onschuldige mensen in Oekraïne werden gedood. Natuurlijk hebben wij een stilte moment beleefd. Ondanks hun verdriet straalden zij ook hoop en verwachting uit. Zij wisten dat het beschilderen van eieren met Pasen stamt uit oude lentefeesten waar eieren nieuw leven symboliseren. Een aantal weet ook dat in het christendom dit werd overgenomen als symbool van de wederopstanding van Jezus. Ook zagen wij hoop en vreugde bij de bewoners van de 6 wijken van Stad, verenigd in de Gebiedsagenda. Hier is sprake van een stevige samenwerking tussen gemeente en woonwijken. Participatie in de juiste betekenis van het woord. Op 24 april volgt een vergelijkbare markt in Poort, discover Poort. Dit is Hoopvol.

Jo Bosma