Regenboogbuurt zucht bijna jaar onder opknapbeurt

Door Robert Mienstra
REGENBOOGBUURT – “Het is in deze wijk al bijna een jaar een puinhoop”, zegt Bas Bruins, bewoner van de Regenboogbuurt. “In mijn straat, de Chartreusestraat, zijn de voetpaden verdwenen. Er zijn velden met onkruid voor in de plaats gekomen.”

Bruins laat tijdens een wandeling door de buurt zien waar het volgens hem aan schort. De tocht gaat onder meer over zandhopen en opgebroken wegen. “Kijk dit is nu gevaarlijk”, wijst hij. Een jongetje rent vanuit het tuinpad zo de weg op. “Vroeger kon hij over het voetpad. Nu moet hij over de weg. Ook moeders met kinderen lopen over de autoweg. Verderop is een kinderopvang, ouders met kinderwagens moeten opzij voor de auto’s. ’s Avonds is dat gewoon gevaarlijk.”

Bruins heeft regelmatig bij de gemeente aan de bel getrokken, maar krijgt nul op het rekest. ‘Uit onderzoek is gebleken dat van het trottoir minimaal tot geen gebruik werd gemaakt’, schrijft de gemeente in een mail. ‘Het plan is op de bewonersavonden gepresenteerd en daar zijn geen bezwaren uit gekomen.’
Bruins heft zijn handen. “Je zag het zelf gebeuren met het buurjongetje net. Als de kinderen naar school moeten lopen, gaan ze allemaal over de autoweg. En die kijken echt niet uit. Die rennen achter elkaar aan. Met de auto’s is het gewoon gevaarlijk.”
De gemeente ziet dat gevaar niet. ‘Het zijn in deze straatjes voornamelijk bewoners die er rijden’, schrijft de gemeente. “Alsof dat ineens minder gevaarlijk is, dan niet-bewoners in een auto.”

De bewoners in de Regenboogbuurt zijn door de ophogingen van de wegen op kosten gejaagd. “Toen de straat opgehoogd was, kon ik met mijn auto niet meer op mijn parkeerplaats komen, die lag te laag. Ik moest mijn hele erf ophogen en dat kostte 1500 euro. Verderop zijn de straten weer zo laag komen te liggen dat de bewoners trappen krijgen naar hun woning. Die worden dan weer wel aangelegd door de stratenmakers die hier in de wijk bezig zijn”, zegt Bruins.

Bruins is wel een beetje klaar met de werkzaamheden. “Die duren maar en die duren maar. Thuis werken is onmogelijk door al het lawaai van shovels en vrachtwagens in de straat. Een gesprek kan ik thuis niet voeren. Dat de wijk opgeknapt wordt is fijn, maar het heeft er alle schijn van dat er toch niet goed is nagedacht. We hebben er gevaarlijke situaties en een hoop onkruid voor teruggekregen.”