
Almeerders helpen in Nepal‘Een arm om iemand heen is soms een grote troost’
AlgemeenALMERE – Ruim anderhalve week hebben Ricardo en Rodrigo Soto Escamilla, broers en beiden directeur van het Almeerse ICT-bedrijf Ultimum, geholpen bij het zoeken naar overlevenden van de aardbeving in Nepal. Ze deden dat namens stichting Search and Rescuedog Centre Netherlands (SRCN). Afgelopen vrijdag zijn ze teruggekomen naar Nederland.
Ricardo trainde zijn witte Zwitserse herder Layla net een jaartje als reddingshond. “Ik werd de zaterdag van de ramp al gebeld met de vraag of ik stand-by kon blijven”, vertelt Ricardo. “Toen er uit ons team van vier personen één man had afgezegd, heb ik gekeken wie er uit mijn omgeving geschikt zou zijn om mee te kunnen. Dat werd mijn broer Rodrigo.” Uiteindelijk ging het SRCN-team bestaande uit een vrouw, drie mannen en drie honden, dinsdag 28 april op weg naar Nepal.
Het werd een lange reis: drie dagen deden ze er over om op de rampplek aan te komen. “Vanaf het commandocentrum in Terschuur een dag later naar Brussel, vanwaar we niet met de honden het vliegtuig in mochten. Nog een dag later konden we pas weg, naar India en toen zijn we doorgereisd naar Nepal. Op dag drie bereikten we Kathmandu.” Daar werd het team meteen aangesproken door veel wanhopige Nepalezen vol verdriet. “We gingen samen met de honden op zoek naar overlevenden tussen ingestorte huizen en resten puin. Met achter ons de Nepalese bevolking, de politie en het leger. Elke keer als één van de honden ‘aansloeg’, ging het leger de slachtoffers onder het puin vandaan halen. Maar we vonden geen levende mensen. Ze waren allemaal dood.”
De honden zijn er op getraind om levende mensen op te sporen. “Als we een overleden slachtoffer vonden, reageerden de honden anders. We hebben een paar keer meegemaakt dat de honden aansloegen omdat ze een levende gevonden hadden. Dat bleek dan een oude man of vrouw te zijn die de ramp had overleefd, maar later teruggegaan was naar zijn half ingestorte huis en daar gewoon bleef. Maar veel mensen aten en sliepen op straat, uit angst voor naschokken en het instorten van hun huis. Overal worden mensen vermist en het gebied is zó groot. Er is overal leed en verdriet.”
Het was ‘deels een humanitaire missie’, zegt Ricardo over zijn werkzaamheden in Nepal. “Bij de soms ontroostbare mensen sloegen we een arm om hen heen, dat gaf ze op dat moment een beetje rust. En voor hen geeft het duidelijkheid als ze weten dat vermiste familieleden gevonden zijn, dood of levend. Zo hebben we toch een bijdrage kunnen leveren.”
IN KADER
Een zware aardbeving heeft zaterdag 25 april in Nepal aan velen het leven gekost. De aardbeving van 7.8 op de Schaal van Richter was de ergste in Nepal in zeker tachtig jaar. Het officiële dodental heeft inmiddels de 8.000 bereikt, maar dat aantal zal vermoedelijk oplopen. Bovendien zijn er duizenden gewonden en is de schade enorm. Omdat ook veel wegen verwoest zijn, is het moeilijk om de hulpgoederen op de juiste plekken te krijgen.



































