David van Gennep over 40 jaar Stichting AAP:“We hebben veel gedaan, maar er is nog veel te doen”

HOUT - Stichting AAP, de stichting die zich inzet voor uitheemse dieren, vierde afgelopen weekend haar 40-jarig bestaan. Dat gebeurde met het uitreiken van een apentaart aan een groep berberapen op de apeneilanden op stadslandgoed De Kemphaan.

Er werd gretig gegeten van de feesttaart bestaande uit witlof, spinazie, sinaasappels, appels en natuurlijk bananen. De groep van acht geresocialiseerde berberapen van AAP kreeg de taart omdat die wel wat extra’s verdienen: het is een van de drie grootste groepen dieren die bij stichting AAP wordt ondergebracht.
AAP-directeur David van Gennep: “We hebben in de afgelopen veertig jaar veel gedaan, maar er is nog veel te doen. In totaal hebben we zo’n 5.500 dieren opgevangen, waaronder in de beginjaren tot 1995 en afgebouwd tot 2001 ook reptielen, amfibieën en vogels. Maar nog tweederde van het aantal apen dat zorg nodig heeft, staat op de wachtlijst. Dat heeft ertoe geleid dat we in de loop der tijd steeds meer zijn gaan doen aan preventie. Natuurlijk is onze rol voornamelijk opvang, maar inmiddels ook het signaleren, zorgen voor regelgeving en handhaving.”

Sinds 1972 heeft AAP vooral Java-apen, berberapen en witoorpenseelapen opgevangen. De dieren komen voornamelijk uit proefdierlaboratoria, noodlijdende dierentuinen en uit de illegale handel. Een goed voorbeeld van signalering en ook het ontwikkelen van regelgeving doet AAP voor de vele berberapen die uit Marokko of Algerije worden gesmokkeld om in Europa als huisdier te fungeren. Van Gennep: “We hebben tot nu toe aan 166 berberapen opvang geboden. Om Europa wakker te schudden om de dieren van uitsterven te behoeden, spelen we een grote rol in het ‘Berberaapdossier’. Mensen die een berberaapje kopen op een markt in bijvoorbeeld Marokko, vinden het zielig voor de aapjes. En daar kost de aap maar 175 euro. Die mensen willen geen kwaad, maar zijn vaak gewoon dom dat ze die aap kopen. Daarna is de grenscontrole slecht en kan de aap vaak zonder problemen mee Nederland in.” Waar blijkt dat de berberaap - die nog flink groot kan worden - eenmaal in de puberteit niet meer zo’n heel lief huisdier is als gedacht. “Dan komen de apen bij ons of in andere opvangcentra terecht.”
De strijd is nog niet voorbij: AAP blijft druk uitoefenen om berberapen en andere exotische dieren structureel te helpen, want nog steeds stijgt het aantal ‘bijzondere huisdieren’ dat AAP opvangt.

Met een netwerk van opvangcentra in Europa (EARS) moeten alle uitheemse dieren een plek krijgen. “Die samenwerking is heel belangrijk want er staat een heel groot aantal op de wachtlijst”, zegt Van Gennep. “Zo hebben we laatst twee hyena’s bij partners ondergebracht. Ook hopen we hiermee kennis over te dragen naar anderen. Want Nederland is nog altijd uniek dat in de wet is vastgelegd dat grote katachtigen en aapachtigen niet gehouden mogen worden.”


IN KADER

Op 14 april 1972 richtte het echtpaar Okko en Riga Reussien Stichting AAP op. Wat veertig jaar geleden begon met de opvang van een eenzaam doodshoofdaapje in hun eigen huiskamer, is uitgegroeid tot een professionele internationale opvang. In 1994 verhuisde Stichting AAP vanuit Amstelveen naar De Kemphaan in Almere, waar binnenkort de eerste paal geslagen wordt voor een nieuw primatenverblijf.