Vertrekkend huisarts Han van de Steeg gaat vooral persoonlijke gesprekken missen

FAUNABUURT – Han van de Steeg is na ruim dertig jaar geen huisarts meer. Het is niet meer te combineren met zijn functie van directeur van Medi-Mere. Op zijn laatste dag nam hij afscheid op de manier die hij zo belangrijk vindt: een persoonlijk ‘consult’ voor iedere patiënt. ‘Persoonlijke gesprekken zijn de basis’. 

Door Marcel Beijer

Van de Steeg startte in 1993 met Medi-Mere en flipperde sindsdien tussen de functies directeur en huisarts. “Die spagaat wordt steeds groter”, merkt hij. “Vijf jaar geleden liet ik mijn registratie als huisarts al eens verlopen, maar ik kon het vak toch niet loslaten en heb het weer opgepakt. Nu wordt Medi-Mere gewoon te groot. Komend jaar krijgen we er twee vestigingen bij. Ik zal mijn vak van huisarts zeker missen, maar als je tussen twee vergaderingen door nog een euthanasie moet doen, moet je eerlijk naar jezelf zijn: die twee petten passen beiden niet meer.”

Medi-Mere

Medi-Mere, met vestigingen in alle stadswijken, wordt als organisatie domweg te groot. “Ik heb meer dan honderd mensen onder mij werken. We zijn een van de grootste huisartsenpraktijken van Nederland. Op bedrijventerrein Veluwezoom hebben we alleen al een communicatiecentrum met zestien medewerkers. De ‘Golden Gate’ noemen we dat. Zij handelen alle inkomende telefoontjes af, waardoor de specialisten op de locaties ongestoord hun werk kunnen doen en volledige focus op de patiënt hebben.”

Gesprekken

Die gerichte focus is voor Van de Steeg cruciaal. “Ik heb dat contact altijd erg belangrijk gevonden, en dat deel van mijn werk ga ik zeker missen. Een goed intakegesprek mag ook best wat langer duren. Als je goed de zorgvraag voor ogen krijgt, verdient die investering zich later weer terug. Zeker bij oudere mensen mag zo’n gesprek wel 20, desnoods 30 minuten duren.”

EVA

Van de Steeg begon in 1993 met Medi-Mere. Een bijzonder feit, want tot dan toe waren alle huisartsen in Almere in loondienst van de EVA (Eerstelijns Voorzieningen Almere). “In 1993 werd dat principe gelukkig losgelaten. Er was wel een vrijgevestigde huisarts in Almere, maar ik was op de Springendallaan de eerste toegestane vrijgevestigde in de stad. Daar was ook behoefte aan, al was er nog wel bescherming. Ik mocht niet meer dan 500 patiënten per centrum hebben. Dat is later natuurlijk ook losgelaten.”

Veranderd

Het vak van huisarts is in de loop der jaren erg veranderd. “Aanvankelijk was ik een echte familiedokter. Bij sommige patiënten ben ik al toe aan de derde generatie. Ik behandelde alles: van klapvoet, hoofdpijn, bevallingen tot psychische problemen. Het voordeel was dat je ook bij mensen thuis kwam en ook de thuissituatie kon bekijken. Dat is nu niet meer te doen. Dat is natuurlijk jammer, maar aan de andere kant ook goed. We hebben nu praktijkondersteuners en specialisten. Een klinisch psycholoog of diëtist is natuurlijk op hun terrein veel deskundiger dan ik.”

Toekomst

Van de Steeg hoopt dat in de zorgketen vooral de samenwerking aandacht krijgt. “De wijkteams komen nu bij mensen thuis. Zij moeten in goed contact staan met de andere zorgpartners. Als een patiënt bij de huisarts komt met klachten over hoofdpijn zonder duidelijke oorzaak, kan hij een medicijn voorschrijven, maar het is vooral handig als hij weet dat er thuis financiële zorgen zijn. Het plaatje moet compleet zijn.”