Ingezonden brieven week 51 2024

Vuurwerk

De feestdagen, een tijd van reflectie en begrip. Mijn wensen voor het nieuwe jaar: ik wens alle jongeren die alvast met het afsteken van vuurwerk begonnen zijn een prachtige dampende hondendrol onder hun schoen toe, en voor de baasjes van de in de wijk loslopende, op de stoep poepende honden een fantastische serie harde knallen om middernacht. Tijd voor wat zelfreflectie, als u begrijpt wat ik bedoel.

A. Toubman, Molenbuurt

Hekkenlogica

De aanpak van overlast doet denken aan een feestje dat te luidruchtig werd: je zet het buiten de deur en doet alsof het probleem opgelost is. Eerst was er het Festivalplein, berucht om drugsdeals, steekpartijen en een sfeer die meer paste bij een Netflix-drama dan een stadscentrum. Maar dankzij een paar hekken en wat “adequate maatregelen” is het plein nu zo stil dat je er bijna zou gaan picknicken. Helaas zijn de problemen niet verdwenen, ze hebben gewoon een nieuw podium gekregen. Neem de brug bij het Landvoogdpad, waar volgens de VVD nu niet alleen de vaste bierdrinkers rondhangen, maar ook een uitgebreide bonuscollectie dealers en schimmige types. Het resultaat? Fietsers die met een grote boog omrijden en bewoners die terugverlangen naar de tijd dat je alleen over lege bierblikjes struikelde. En dan dat “spreiden van hulpbehoevenden.” Een prachtig plan – als je even vergeet wat sarcasme is. Want waarom zou je één probleemgebied hebben als je er meerdere kunt creëren? Kortom, Almere heeft geen overlast opgelost, maar het decor verplaatst. Misschien tijd om écht iets te bouwen: geen hekken, maar een plan dat werkt. Vertrouwen zou een mooi begin zijn. Oplossingen die langer meegaan dan een hek? Nog beter.

Stephanie van Baggem

Kroket

‘Meneer mag ik van u een broodje kroket?’ Recentelijk liep ik door het hartcentrum van Almere. Deze roep kwam mij bekend voor. Ik was niet geïrriteerd door de oproep van deze man. Ik was eerder diep geraakt omdat ik wist dat achter deze vraag een diepere vraag schuilging en ik hem op dat moment niet kon bieden wat hij echt nodig had. Ik nodigde hem uit om samen een broodje kroket te eten, maar dat was niet de bedoeling, zoals ik wel vermoedde. Deze man zou gebaat zijn met de landelijke passanten verblijven, waar mensen reizend door Nederland, enkele dagen konden verblijven en dan vragen voor opname in een van de 50 erkende tehuizen voor dak- en thuislozen. Niemand hoefde toen op straat te zwerven. Nu is alles gedecentraliseerd naar gemeenten. Nu blijven deze mensen hangen in steden en regio’s en zie je een steeds grotere verpaupering. De vraag om een broodje koket blijft hangen. Wat kunnen wij doen aan structurele verbeteringen voor de dak- en thuisloze mensen in Almere bij de viering van ons 50-jarig bestaan in 2025? Een landelijke voorbeeldpositie? Ik wens u meer dan een broodje kroket. Ik wens u gezegende Kerstdagen.

Jo Bosma

Nieuwjaarsreceptie

Ik vind het niet zo netjes (lees schandalig) dat de nieuwjaarsreceptie van de gemeente plaats gaat vinden in min of meer besloten kring met een geselecteerd gezelschap. Dit vanwege de bezuiniging. (lees: verspilling Floriade) Het gaat niet om mij, ik heb de uitnodiging.

Gabriël Bassant