Ingezonden brieven week 19 2025

Huurwoningen

Woningcorporaties willen bouwen, maar mogen geen winst maken. Gemeenten stellen eisen die het onbetaalbaar maken. En de rijksoverheid? Die strooit met ambities, maar vergeet de praktijk. Intussen worden bestaande huurwoningen massaal verkocht, en nieuwe mogen er nauwelijks bij. Het lijkt haast verboden om geld te verdienen aan een huurwoning — en precies daardoor komt die woning er dus niet. Terwijl de woningnood oploopt, blijft bouwen iets voor beleidsnota’s in plaats van beton. Tijd om regels te schrappen in plaats van stenen.

M. Schilder, Almere Buiten

Egorovweg

De gemeente investeert trots in sociale woningbouw aan de Youri Egorovweg  ADW 23/4). Vreemd genoeg ben ik als deelnemer aan alle werkgroepbijeenkomsten niet geïnformeerd. Hoewel het plan iets is aangepast, blijft de hele wijk tegen woningbouw in deze groenstrook. Deze locatie is niet alleen strijdig met het bestemmingsplan, maar ook ecologisch en recreatief waardevol wijkgroen, waarvoor eerder toezeggingen zijn gedaan. In 2022 besloot de raad, onder druk van de wethouder zorg, op basis van onvolledige informatie. Toegezegde afspraken over behoud van voetbalveld en groen zijn niet nagekomen. Bovendien ligt de groenstrook binnen een veiligheidszone van een gasleiding en de geluidszone van de Hoge Ring, wat de plannen heeft verschoven richting bestaande woningen en het aantal woningen heeft verlaagd. De parkeerdruk wordt een groot probleem; er zijn ruim 120 parkeerplekken nodig, maar langs de Egorovweg is geen parkeren gepland. Door maatregelen voor ontsluiting, geluid, veiligheid en planschade zullen de kosten veel hoger uitvallen dan begroot. Ik hoop dat de raad afziet van bouwen in het wijkgroen en kiest voor haalbare locaties die fijner zijn om te wonen.

Robert Träger, Muziekwijk Noord

Hoeksteen

Ook ik heb met veel moeite afscheid genomen van Koninginnedag op 30 april (Hoeksteen, ADW 30/4). Toevallig viel dat op mijn verjaardag en had altijd veel plezier met vlaggen, muziekkorpsen en koekhappen. En altijd een vrije dag op de koop toe. Mijn kinderen hebben het nooit gezien als een feestdag voor mij, maar als een dagje uit naar Amsterdam, toen het nog “normaal” was om daar rond te lopen.
Nu alleen nog maar op 30 april uit eten bij de “Griek” met de familie en een ijsje na met een vuur fontein en “lang ie leve”.

John Cocu

Aftakeling

Het vertrek van Willem Regout bij Zorggroep Almere (ADW 23/4) is het zoveelste hoofdstuk in een tragikomedie die zich al jaren voltrekt. Na miljoenenverliezen in 2022 en 2023, en het vertrek van bestuurders zoals Bas Bonhof en Bouke Schuurmans - officieel ‘op eigen verzoek’, maar wie gelooft dat nog? - blijft er weinig over van de ooit trotse zorginstelling. De reorganisatie heeft geleid tot het ontslag van tientallen ondersteunende medewerkers, terwijl zorgpersoneel voorlopig gespaard blijft. Essentiële diensten zoals jeugdzorg en geriatrische revalidatie worden afgestoten, en gezondheidscentra worden verkocht en teruggehuurd. Deze maatregelen lijken eerder op paniekvoetbal dan op een doordachte langetermijnstrategie. Het is bijna cynisch dat het afscheid van Regout op dezelfde pagina staat als advertenties voor uitvaartondernemers. Een wrange symboliek voor een organisatie die langzaam sterft onder het toeziend oog van een Raad van Toezicht die elke geloofwaardigheid heeft verloren. In plaats van transparantie en daadkracht, krijgen we bestuurlijk geklungel en rookgordijnen van goede bedoelingen. De inwoners van Almere verdienen beter dan een zorginstelling die meer bezig is met overleven dan met het leveren van kwalitatieve zorg.

Sjors Doedijns

Almere

De stad Almere is geen vergissing, maar een belofte. Soms lijkt het alsof de rest van het land het niet ziet. Ze noemen Almere een vergissing in de polder. Maar wie hier woont, wie hier leeft en elke dag de stad maakt tot wat ze is, die weet beter. Almere is geen kopie van een oude stad. En juist daarin schuilt haar kracht. Hier is geen verstarde geschiedenis, maar toekomst in beweging. Geen grachtengordel, maar ruimte om te ademen. Geen vergane glorie, maar de moed om opnieuw te beginnen. Misschien voel je je soms onderschat. Misschien hoor je te vaak wat hier niet zou kloppen. Maar weet: jij woont in een stad die durft. Die zich nog mag uitvinden. Die niet vastzit in wat was, maar openstaat voor wat kan. Almere is een plek voor mensen met lef. Voor wie buiten de lijntjes durft te leven. Voor wie zoekt naar verbinding, verbeelding en verandering. Laat je niet ontmoedigen. Deze stad is van jullie. En jullie maken haar bijzonder, elke dag weer. Met trots,

Marcel Kolder

PvdA

‘Gedeputeerde Toon van Dijk gaat boekje te buiten’ (ADW 3-/4) Politiek correct hé typisch PvdA, maar volgens mij heeft Toon alle recht van spreken over de Floriade. Hij was de enigste die vanaf het begin heeft gezegd dat het een financieel debacle zou worden. Ga niet muggenschiften, mijnheer Nessar. Jouw partij is mede schuldig aan dit mega verlies dus hou over de Floriade even uw mond. Dus hij mag met recht zich gesteund voelen door de uitspraak van de enquête commissie.

Rob Bosman

Oranjeborrel

In Almere blijkt waardering een uiterste houdbaarheidsdatum te hebben. (’Eerder gedecoreerden niet welkom bij lintjesregen’, ADW 30/4) Heb je ooit een lintje gekregen voor jarenlange inzet? Gefeliciteerd, maar nu mag je thuisblijven. Je moment is geweest, de koek is op. Letterlijk én figuurlijk. Onder het keurige excuus van “lage opkomst” en “kostenbesparing” schrapt de gemeente de uitnodiging voor eerder gedecoreerden. Alsof waardering een eenmalige actie is: speldje erop, handdruk erbij, en daarna vriendelijk de deur uit. Het zou bijna grappig zijn, als het niet zo pijnlijk liet zien hoe snel waardering verdampt zodra het financieel even tegenzit. Als dit “modernisering van tradities” moet voorstellen, wees dan gewoon eerlijk: het is schrale zuinigheid vermomd als beleid. Met een oranje strikje erom.

Stephanie van Baggem