Ingezonden brieven week 20 2025

Toon van Dijk

In de krant (ADW 30/4) wordt Toon van Dijk door de PvdA, ervan beschuldigd dat hij  de enquêtecommissie Floriade gelijk geeft , met de uitkomst van hun rapport. Natuurlijk deed de heer Van Dijk zijn uitspraak op persoonlijke titel, en niet als gedeputeerde in functie.  Abessin Nasser probeert met zijn commentaar, het financiële Floriade-debacle nog verder onder de mat te schuiven . Nessar moet eens gaan nadenken over de waarschuwingen die gegeven zijn oorafgaande aan dit evenement .

E. Leijs , Almere Stad

Toon van Dijk (2)

En ja hoor, wat men had kunnen verwachten is geschied: PvdA-ridder A. Nasser voelt zich geroepen te bekritiseren hetgeen Toon van Dijk in een interview in deze krant en dan vooral in welke hoedanigheid hij dit heeft laten afnemen. Het zal niemand bevreemden dat het louter de bedoeling is om de heer Van Dijk onderuit te halen (PVV, daarom?). Van Dijk spreekt in ieder geval de taal van de belastingbetaler voor wie het een zorg zal zijn vanuit welke functie hij dit doet. Het is om doodmoe van te worden: ook in de landelijke politiek kom je die deugneuzen tegen (lees: carriereplanners). Ik snap zijn overigens lovenswaardig tempo van reageren wel: een vergoeding als statenlid bedraagt ruim 2000 euro per maand, met daarnaast ruim 145 euro vergoeding per vergadering. Nu begrijp ik dat men daarvoor graag gaat zitten jammeren via een krant, het zou hem beter sieren rechtstreeks zijn grieven te uiten aan de heer Van Dijk dan toon je lef. Helaas zal dat nooit gebeuren en zien we deze werkwijze reeds sinds jaar en dag van deze regentenclub van mensen in diskrediet brengen en natrappen. Stop daar toch eens mee.                                                        
H.Klaassen, Oostvaardersbuurt

Dodenherdenking

De gecreëerde betekenis van de dolfijn als zijnde een vredelievend dier, het heeft mij nooit aangesproken om een dier als voorbeeld te stellen en in één lijn te plaatsen bij dodenherdenking. Ik zou een vergelijking met Nelson Mandela (als vredelievend) mens als standbeeld meer op zijn plaats vinden. Bovendien betwijfel ik sterk of dolfijnen zo vredelievend zijn. Ten tweede ik begrijp ook niet wat de bijdrage van het balletgroepje in het kader van dodenherdenking voor betekenis. Volgend jaar een demonstratie van een basketbalteams of een volleybalshow? Hiermee is niets gezegd over de inzet van de meisjes en hun kwaliteiten. Ballet is geen uiting van vrijheid, kijk maar hoeveel ballerina’s er uit Rusland komen. Een iets betere kwaliteit bij de geluidsweergave is wel wenselijk. Tot slot: op 4 mei is het advies de vlag halfstok te hangen van 18.00 tot circa 21.00 uur, Waarom wordt er geen duidelijkheid gegeven om de vlag de gehele dag halfstok te laten hangen?

Cees Langelaar, Haven

KasteelTuin

Meer dan 500 Almeerders willen ‘samen bouwen aan de stad’ op het unieke kasteelterrein, het toekomstige ‘Central Park’ van Almere. Een groep vakmensen ontwikkelde een sterk plan (kasteeltuinalmere.nl), dat stoelt op maatschappelijke en ecologische waarden. Ván de stad, vóór de stad, dóór de stad. Wat een geschenk voor Almere, zou je denken. Maar de gemeente wil het plan niet eens ter beoordeling aannemen. Het is weinig duidelijk waarom niet, de portefeuillehouder schuift in een soort verbaal balletje-balletje met vage argumenten in kosten, onderzoeken en vertragingen. Niet geloofwaardig én niet relevant. Het gaat om een gelijkwaardige behandeling.In plaats van de rechten van de inwoners te beschermen en het college krachtig op de vingers te tikken, helpt de raad het college met een motie die oproept de goede ideeën van de coöperatie te gebruiken, maar zonder hen rechtvaardig te behandelen. Een afleiding, een uitvlucht, een excuusmotie. Waarom staat mijn raad niet pal voor zijn inwoners? Wie kan ik nog vertrouwen? Het worden lastige verkiezingen volgend jaar.

Bart Buijs, Haven

Almere lied

Almere is een stad van pioniers en nieuwe initiatieven. Iedereen die iets nieuw wil introduceren verdient een kans. Echter, bij het lezen (ADW 7/5) van het idee van een nieuw volkslied door de Almeerse componist Oleg Plotnikov gingen mijn wenkbrauwen fronsen. Vernieuwen is goed, maar koester ook onze tradities. Wat is er mis met het huidige Almere lied? Stad van ruimte, Stad van de vrijheid. In 2004 geschreven door R. Tienagen en S. van Herk. Ik herinner mij de vertolking door Floortje Smit op de brug tussen het Weerwater en de Olstgracht in 2006 toen koningin Beatrix Almere bezocht. We zingen het lied ook in volle borst mee tijdens Nieuwjaarsbijeenkomsten en ander gelegenheden. Ik zie geen noodzaak om dit lied te vervangen. Sterker nog dit lied verbindt ons als Almeerders. Almere, behoud het goede en koester uw tradities.

Paul Offerman

Floriade

De Floriade is weer volop in het nieuws. De kosten waren hoog, de kritiek niet mals. Toch zou het zonde zijn om alleen te spreken van een debacle. Want wie goed kijkt, ziet ook iets anders: een jonge stad die durfde te dromen, te experimenteren en daar nu volwassen van wordt. Ja, er ging veel mis. Maar de intentie was groots: Almere op de wereldkaart zetten als groene stad van de toekomst. We hebben een prachtig nieuw stadsdeel gekregen, Hortus, met een unieke opzet. De Floriade bood ook een podium voor lokale kunstenaars, leerlingen, honderden vrijwilligers en duurzame ondernemers. Er kwamen mensen van over de hele wereld. Wat als we dit niet alleen zien als een mislukking, maar als een leerervaring op stadsschaal? Dan is het geen verloren geld, maar een investering in groei. Laten we het debat gebruiken om recht te doen aan álle kanten van het verhaal. En vooral: om het lef om groot te denken niet kwijt te raken. Want Almere is nog jong. Fouten horen daarbij. Maar blijven bewegen en bijleren, dát is onze echte kracht.

Marcel Kolder

Belofte

Marcel Kolder schreef in deze rubriek (ADE 7/5) over Almere. Spraakmakend vind ik een aantal van zijn opmerkingen zoals: ‘Voor wie buiten de lijntjes durft te leven. Voor wie zoekt naar verbinding en verandering. Laat je je niet ontmoedigen. Deze stad is van jullie. En jullie maken haar bijzonder, elke dag weer. Met trots.’ Dit artikel bracht mij ertoe om het Levenslied van Almere: ”Stad van de Vrijheid “, hier wil ik altijd wonen, op te zoeken op YouTube en mee te zingen. Zo mooi van muziek, woorden en Inhoud, dat dit spirituele lied voor mij niet vernieuwd hoeft te worden, of er moet een betere versie komen, wat ik niet geloof. Marcel heeft door zijn mooie schrijfstijl en inhoud Almere opnieuw ‘op de kaart gezet’. Hij heeft sociale cohesie, die van onschatbare waarde is in deze bijdrage geleverd. Ook de vermelding in deze krant onder de titel: ‘Ontdek de buurt ”tijdens Wijkfestival Expeditie Duin’ is motiverend. Duin - StrandLAB presenteert een nieuwe editie DUIN. Het wijkfestival vindt op zondag 18 mei plaats in Almere Duin. Werken aan een ‘Jonge Stad’ waar iedereen zich ‘Thuis’ voelt! Uitdagend toch?

Jo Bosma

Veiligheidsregio

De VVD Almere maakt zich ineens druk over de paraatheid van onze brandweerkazernes bij stroomuitval (ADW 7/5). Kijk aan. Alsof de pyromaan plots vraagt of het brandalarm nog werkt. Want laten we niet vergeten: het was diezelfde VVD die vorig jaar instemde met een bezuiniging van bijna een miljoen euro op de veiligheidsregio. Minder geld, minder mensen, minder middelen. De vlammen sloegen al uit de begroting, maar hé – zolang het papierwerk klopt, toch? En nu, na wat stroomuitval in Zuid-Europa, schiet men in de bestuurlijke kramp. Kritische vragen, bezorgde blikken, persmomentjes. Politiek theater met het decor dat ze zelf in de fik hebben gestoken. Misschien kunnen we de VVD een proefdienst laten draaien. Eén brandweerman, één fietspomp, en een zaklamp op zonne-energie. Kijken hoe ver je komt als “slanke overheid” je enige uitrusting is. Deze schijnheilige bezorgdheid is geen beleid, het is rook zonder blusmiddel. De echte brand zit ‘m niet in stroomstoringen, maar in structurele verwaarlozing – met goedkeuring van partijen die nu het hardst roepen. Als politieke schaamte brandbaar was, hadden we tenminste iets om op te stoken als het licht uitvalt.

Stephanie van Baggem

Buyatui

Er zijn politici die bouwen, en er zijn politici die drijven – op hun eigen drijfzand. Hassan Buyatui behoort onmiskenbaar tot die laatste categorie. Zijn politieke carrière leest niet als een missie, maar als een loopbaanadvies voor wie nergens echt bij wil horen, behalve bij zichzelf. En eerlijk is eerlijk: er zit een zekere hardnekkige kunst in zo vaak van partij te wisselen zonder ooit écht op te vallen door inhoud of visie. Wat mij stoort, is niet dat iemand ambitieus is. Wat mij stoort, is dat Buyatui dat verbergt achter een façade van betrokkenheid, terwijl hij keer op keer laat zien dat hij partijen ziet als voertuigen. Hij komt, neemt plaats, zaait onrust en vertrekt weer zodra hij niet de eerste viool mag spelen. En dan kondigt hij, met gespeelde nederigheid, zijn volgende “beweging” aan – alsof Almere op weer een nieuwe afsplitsing zit te wachten. Politiek mag ambitieus zijn. Maar als het alleen nog om jou draait, dan is het geen democratie meer – dan is het een ego-show.

Sjors Doedijns