Ingezonden brieven week 52 - 24 december 2025

Wolf

Wat een geruststelling: de wolf vormt geen gevaar, dus plaatsen we voor de zekerheid stroomhekken (ADW 17/12). Preventief natuurlijk. En zonder iemand iets te vertellen, want paniek willen we voorkomen. Transparantie is tenslotte ook maar zo’n menselijk concept. Stad & Natuur beschermt keurig haar schapen, maar vergeet gemakshalve de speelplaatsen en wandelroutes. Blijkbaar zijn kinderen beter bestand tegen wolven dan ooien. Of vallen die buiten het natuurbeleid? De provincie houdt zich voorbeeldig aan het protocol: geen roedel, geen subsidie. Eerst maar wachten tot de wolf zich écht thuis voelt. Dan kunnen we altijd nog constateren dat we “te laat hebben gehandeld”. Intussen wordt bewoners verteld dat hun zorgen vooral emotie zijn. Tegelijkertijd groeit het hekwerk, de spanning en het wantrouwen. Dat heet dan samenleven met de natuur: burgers kalmeren met woorden, dieren beschermen met stroom. De wolf is niet het probleem. Goed bestuur is de sleutel: vooruitdenken en eerlijk communiceren. Dat is hoe samenleven met de natuur werkt.

Stephanie van Baggem, Waterwijk

Dakloosheid

Wat een bange- angstige klacht van Mallissa (34): “Geef ons een plek - Eén plek waar we mogen bestaan.” In dit artikel van Priscilla Rolvers (ADW 17/12), worden wij geconfronteerd met de rauwe werkelijkheid van mensen in ‘onmenselijke situaties’. Domicilie, Almere wel als wettige woonplaats, maar daar houdt het dan ook mee op. Ik gun Mallissa van harte een eigen plek onder de zon. Het is intriest dat een plek zoals het Festivalplein niet meer tot haar domein behoort. Almere wordt steeds meer een stad van bestuurbaarheid en controleerbaarheid, waarbij de leefbaarheid steeds meer inboet. Een leefbare stad voor alle inwoners. Dit willen wij toch en dit past toch ook binnen ons ‘Sociaal Domein’? Bange klacht, een uiting van het onderliggende probleem. “Wij mogen nergens heen.”  ervaringsdeskundigen, zoals Mallissa hebben wij toch nodig om tot een ‘Leefbare Stad’ te komen? Wat mij betreft betekent dit het terughalen van de mooie voorzieningen van voorheen. Dit vraagt om heroriëntatie en visie op langere termijn. Deze visie is natuurlijk afhankelijke van interne- en omgevingsfactoren. Deze visie kan gaande het proces bijgesteld worden via een cybernetisch proces. Waarbij input, troughput en output als sturing en controle binnen systemen gebruikt kunnen worden. De kracht van visie en positief denken wens ik u toe in 2026.

Jo Bosma,  Muziekwijk