Op pad met boswachter Amy Zeeman door stadsbos Almeerderhout

ALMERE - Staatsbosbeheer en de gemeente Almere gaan het Almeerderhout omvormen tot het stadsbos van de toekomst. Almere DEZE WEEK ging op pad met boswachter Amy Zeeman, die beeld schetste van wat er de komende jaren gaat gebeuren. 

Door Petra Onderwater

We hebben afgesproken bij het Buitencentrum op stadslandgoed De Kemphaan. Met een terreinwagen van Staatsbosbeheer maken we een rit door het Almeerderhout. “Met maar liefst 1400 hectare is dit het grootste stadsbos van Nederland”, vertelt Amy. “Het Almeerderhout wordt steeds meer omringd door woonwijken en autowegen, waardoor de druk op de natuur toeneemt. Daarom gaan we het bos toekomstbestendig maken.” 

Drie verschillende sferen

Het Almeerderhout krijgt straks drie verschillende typen bos, met elk hun eigen sfeer: het Parkbos, het Puurbos en het Wildbos.  “In het Parkbos is meer ruimte voor recreatie. Mensen kunnen daar picknicken of een balletje trappen, maar ook een boswandeling maken”, vertelt Amy. “Het Puurbos is te vergelijken met hoe Staatsbosbeheer nu het bos beheert. Multifunctioneel bosbeheer, wat inhoudt dat recreanten van het bos kunnen genieten, dat het bos ecologisch aantrekkelijk is en dat het hout benut wordt om er mooie producten van te maken. Het Wildbos tot slot slingert dwars door het hele stadsbos en geeft straks meer rust en ruimte voor de natuur.”

‘Natuur heeft eigen tempo’

Staatsbosbeheer houdt tijdens de huidige boswerkzaamheden nu al rekening met de toekomstige bossferen en de samenstelling van boomsoorten. “Waar je bijvoorbeeld nu nog enkel populieren in een bosvak hebt staan, zullen daar tijdens de werkzaamheden diverse boomsoorten toegevoegd worden. Dit zorgt voor meer biodiversiteit”, vertelt Amy. “Daarnaast maken meerdere boomsoorten het bos ook beter bestand tegen de gevolgen van klimaatverandering. Uiteindelijk moet het bos zichzelf ook gaan omvormen en dat gaat wel wat meer tijd in beslag nemen dan de drie keer vijf jaar die nu voor het project gereserveerd staat. De natuur heeft namelijk zijn eigen tempo.”

Input van inwoners

We steken de Waterlandseweg over en slaan voor de villawijk Overgooi rechtsaf het Waterlandsepad op. “Dit is een hondenlosloopgebied, maar het bosdeel aan onze rechterhand wordt straks Wildbos. Loslopende honden passen daar niet, dus daar moeten we een oplossing voor vinden.”  Bewoners worden overigens nauw betrokken bij het hele plan. “Enkele jaren geleden hebben we Bosdialogen gehouden, waarbij we inwoners hebben gevraagd naar hun mening, wensen en ideeën. Op basis daarvan is dit projectplan ontstaan”, zegt Amy. Zij wordt tijdens onze rit aangesproken door een voorbijganger die als inwoner van Nobelhorst ook de nodige input heeft gegeven. “Ons huis grenst aan de rand van het bos. Het is heel mooi wonen en dat willen we ook zo houden, daarom hebben we graag meegedacht. Maar het is nu wel tijd voor actie”, vindt hij.  

Bos-iconen

We rijden het brede grindpad af en komen bij een grasveld langs het fietspad aan de Lange Wetering. Aan de overkant zien we Kasteel Almere. “Dit grasveld is nu nog bestemd voor dagrecreatie, met een steiger waar bootjes aan liggen. In de nieuwe plannen is dit een van de mogelijke locaties waar we bos-iconen gaan realiseren. Wat die worden staat nog niet vast. Bijvoorbeeld een uitkijktoren of een vogelspothut.”

Boscircuit

Amy draait haar wagen het Starleypad op en we rijden richting Nobelhorst. “Dit fietspad wordt straks onderdeel van het boscircuit, dat we gaan aanleggen om het Almeerderhout beter toegankelijk te maken. Het wordt een breed wandel- en fietsnetwerk dat als een rode draad door het hele gebied loopt en langs bijzondere locaties leidt, zoals de nog te realiseren bos-iconen.” Het boscircuit is volgens Amy te vergelijken met het Rondje Weerwater. “Maar op basis van de feedback van bewoners houden we fietsers en wandelaars wel gescheiden. Op het Starleypad trekken we het fiets- en wandelpad ook letterlijk uit elkaar, om de lange rij knotwilgen te kunnen behouden die langs het hele fietspad staan. Daardoor is er geen ruimte voor een heel breed pad.”

Boskamers

Via de fietsbrug over de Hoge Vaart komen we bij Nobelhorst, waar Amy haar wagen het aangrenzende bos in stuurt. Hier kunnen we vast wat locaties bekijken van toekomstige boskamers. “Samen met omwonenden gaan we aan de rand van de wijken verschillende boskamers invullen. Vorig jaar hebben we dat gedaan met bewoners van Haven en Nobelhorst. Dit jaar gaan we aan de slag met bewoners van Vogelhorst en Oosterwold”, vertelt Amy. We stoppen bij een plek in het bos waar hutten zijn gemaakt van boomstammen. “Bewoners willen dat dit stukje bos straks ook bestemd blijft voor kinderen om te spelen en hutten te bouwen. Naast dit speelbos bedachten bewoners van Nobelhorst ook een stiltekamer en een buitenleslokaal.“ Bij de toekomstige boskamers grenzend aan Nobelhorst zijn inmiddels houten bordjes geplaatst met een QR-code. Door deze te scannen kun je lezen hoe de betreffende boskamer eruit komt te zien.

Houtzagerij

Vanuit het bos komen we op een grote zandvlakte, waar de volgende fase van Nobelhorst zal verrijzen. Via Almere Hout komen we langs de voormalige stortplaats Braambergen. “Het boscircuit komt straks ook over de berg”, vertelt Amy. “Verder zijn we in gesprek om te kijken of de leegstaande vuilstortlocatie kan worden gebruikt om een houtzagerij in te vestigen, waar bezoekers straks ook terecht kunnen om houtproducten te kopen die zijn gemaakt van bomen uit het Almeerderhout.” Ook het Kathedralenbos bij Oosterwold, met landschapskunstwerk de Groene Kathedraal, en het Museumbos in het Cirkelbos zijn onderdeel van het Almeerderhout. Wij slaan deze over en komen weer terug op stadslandgoed de Kemphaan. “Dit is een mooi voorbeeld van Parkbos, met veel ruimte voor recreatie en boswandelingen.”

Drie fases

Het hele project wordt uitgevoerd in drie fases van elk vijf jaar. “We zitten nu middenin de eerste fase, dus er is nog een lange weg te gaan”, besluit  Amy.  Meer informatie vind je op stadsbosalmeerderhout.nl