Minibieb vernield en ruim 200 boeken verregend

HAVEN - Boos en verdrietig was de Almeerse Mascha van Gool toen zij vorige week zag dat haar minibieb bij de Kwelbeek door onverlaten kapot was getrapt. “Het is daarna gaan regenen en meer dan 200 boeken zijn nu compleet onleesbaar. Namens iedereen, groot en klein, jong tot oud in de Velden, bedankt”, reageert zij.

Ook de hele kast zelf is totaal aan gruzelementen. Samen met haar vriend heeft zij de kapotte kast en alle verregende boeken in drie big bags naar het grof vuil gebracht. “Ik ben aan het sparen voor een andere”, zegt Van Gool. “Een soort strandhuisje dat minder snel stuk gemaakt kan worden. Maar dat duurt wel even.”

‘Lezen belangrijk voor kinderen’

De minibieb stond sinds een half jaar aan het wandelpad bij de Kwelbeek. “Ik ben er mee begonnen omdat ik zelf veel lees en daarna de boeken in de trein achterliet voor iemand anders”, vertelt de Almeerse. “Tot ik de minibiebs zag. Maar de meeste waren heel klein en er was vaak niets voor kinderen bij. Lezen is juist zo belangrijk. Het laat je fantasie werken. Je leert lezen en hebt in je hoofd een beeld van hoe de karakters zijn. En het is zo belangrijk voor je ontwikkeling.” Dus kocht Van Gool zelf een hoop kinderboeken en Leren lezen-boekjes. “Voor ik het wist stond mijn kast vol met boeken. Van thrillers tot romans, kook- en hobby boeken en mensen kwamen elke dag kijken of er iets voor ze bij zat.”  

Succes vanaf dag één

Van Gool las ook stukjes voor uit de nieuwe kinderboeken die in de bieb kwamen. Elke ochtend zette zij haar boeken op alfabet. “Het was een enorm succes vanaf dag één. Iedereen die langsliep zag de boekenkast en ik hoorde vaak kinderen aan hun moeder vragen of ze weer een boekje mochten uitkiezen. Maar ook dames die voorbij wandelden en aan elkaar vroegen of het tweede deel van Zeven Zussen er weer bij zou staan.”

Sparen voor houten kast

Vorige week vertelde een buurman haar dat de boekenkast was vernield. “Ik kon wel janken”, zegt Van Gool. Even dacht zij aan het opgeven van de hele minibieb, maar dat vond ze toch geen optie. “Iedereen werd er zo gelukkig van. Dus nu eerst sparen voor een mooie houten kast vol met planken, zodat jong en oud straks weer boeken kunnen lenen.”