Onrust over aanbesteding dierenopvang: zachte overgang is harde breuk geworden

BUITEN - De toekomst van de Almeerse dierenopvang is inzet van een steeds feller wordend conflict tussen de gemeente en Stichting Dierenasiel Almere. Wat begon met het voornemen om de opvang van dieren toekomstbestendig te organiseren, is verworden tot een proces vol wantrouwen, miscommunicatie en teleurstelling.

Door Fiona Mirea

De gemeente besloot begin dit jaar de bouw en exploitatie van een nieuwe dierenopvang Europees aan te besteden. Het huidige gebouw is verouderd en voldoet niet langer aan de eisen. De nieuwe partij moet niet alleen de opvang verzorgen, maar ook een nieuw gebouw realiseren op de huidige locatie aan de Groene Kadeweg. De stichting die dit werk al 25 jaar doet, gaf meteen aan niet te kunnen deelnemen: de financiële en organisatorische eisen zijn voor hen te zwaar. Toch verzekerde het college hen ervan dat “de continuïteit van medewerkers en vrijwilligers vooropstaat” en dat er een “zorgzame overgangsperiode” zou komen.

Ambtelijke taal in plaats van empathie

In werkelijkheid komt van die zachte overgang weinig terecht. Het bestuur van het dierenasiel voelde zich overvallen toen de gemeente plots liet weten de opvangtaak te gaan ‘tenderen’. Wat bedoeld was als een gezamenlijk traject, veranderde in een juridisch proces zonder menselijkheid. “Er was geen empathie, alleen ambtelijke taal. Terwijl deze mensen met hart en ziel voor de dieren zorgen,” aldus Ton Theunis, raadslid Almere Partij.

Beloofde ‘zachte overgang’ waarborgen

Karine de Potter (Forum voor Democratie) probeerde samen met Martine Puhl (Partij voor de Dieren) en Theunis het vastgelopen contact te herstellen. Ze organiseerden gesprekken tussen het dierenasiel, de betrokken ambtenaren en wethouder Jesse Luijendijk, met als doel om het vertrouwen te herstellen en de beloofde ‘zachte overgang voor mens en dier’ te waarborgen. Dat leek even te lukken: er kwam een toezegging over extra middelen en een gezamenlijk plan om de overdracht zorgvuldig te laten verlopen. “Eindelijk leek iedereen weer aan dezelfde kant te staan.”

Opnieuw breuk in vertrouwen

Het vertrouwen dat broos was hersteld, werd opnieuw op de proef gesteld door harde, formele brieven met boetebepalingen vanuit de gemeente en discussies over wie wel of niet mag aanschuiven bij gesprekken. De toon van die communicatie deed het asiel besluiten het overleg opnieuw te staken. Volgens de raadsleden sloeg toen alles opnieuw dicht. “De intenties lijken positief, maar de uitvoering heeft helaas niet het gewenste effect gehad,” aldus raadslid Puhl.

Tijdelijke opvang

Omdat de aanbesteding al meerdere keren vertraging op heeft gelopen, heeft de gemeente besloten de dieren tijdelijk bij de Dierenbescherming onder te brengen. Wat leidt tot grote zorgen bij het asiel. “Vrijwilligers nemen nu zelf katten in huis,” zegt een betrokkene. “Dat is nobel, maar natuurlijk niet de bedoeling.”

Pauzeknop 

Bij Theunis, Puhl en De Potter groeit intussen het ongemak over wat zij “de trein die maar doordendert” noemen: het gevoel dat het ambtelijke apparaat per se het aanbestedingstraject wil afronden, ondanks alle signalen van onrust. “We zitten op een trein die niet meer te stoppen lijkt,” aldus De Potter. “Iedereen ziet dat dit niet goed gaat, maar niemand durft de pauzeknop in te drukken.” Volgens Theunis en De Potter dreigt Almere zo af te stevenen op een situatie waarin een grote landelijke partij het dierenwelzijn in onze stad overneemt, terwijl het lokale draagvlak verdwijnt. “Soms is even stilstaan en orde op zaken stellen beter dan doordenderen.”