LHBTIQ+ maatjes project VMCA bestaat drie jaar: ‘Kracht, vertrouwen en perspectief voor regenboogjongeren’

ALMERE - In Almere zijn tal van bijzondere maatjesprojecten; voor eenzaamheid en voor rouw bijvoorbeeld, maar ook voor regenboogjongeren. Stein Janssen is projectcoördinator van het LHBTIQ+ maatjesproject van de VMCA (Vrijwilligers en Mantelzorgcenrale Almere. “Dit project zet jongeren van 13 tot en met 27 jaar in hun kracht en biedt vertrouwen en perspectief,” vertelt hij. 

“De vrijwilligers zijn ervaringsdeskundigen, waardoor regenboogjongeren in vertrouwen hun verhaal kunnen vertellen over bijvoorbeeld coming-out, in transitie gaan of andere vragen omtrent LHBTIQ+”, vervolgt Stein. “Met een nieuwe en open blik helpen zij jongeren om hun eigen weg te vinden.” Het project duurt zo lang als de maatjes willen.

We spreken met Lukas, vrijwilliger en ervaringsdeskundige. Hij behoort tot de eerste generatie transpersonen in Nederland en heeft de ontwikkelingen in de regenboogcommunity meegemaakt. Zijn levenslessen vormen de roze draad in de gesprekken met zijn maatjes. “Ik heb het grote geluk dat mijn ouders mijn grootste steun zijn en dat ik me thuis compleet veilig voel”, vertelt hij. “Mijn vader heeft mij geholpen bij het vinden van mijn draai als man zijn; hoe kleed je je, hoe gedraag je je. Mijn zus hielp me zoeken naar een naam.” 

Ultieme erkenning

Ook zijn vriendin heeft hem door zijn hele transitie gesteund. “Daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor. Medische transitie is als een puberteit in stroomversnelling. Geloof me, dat is op je twintigste niet veel leuker dan op je twaalfde. Ik gun iedere transgender zulke fijne steun.” De eerste paar keren dat hij door een vreemdeling werd aangesproken met meneer, voelde als de ultieme erkenning. “Hemels. Het is alsof je altijd in kleding zat die net te strak zat en nu eindelijk iets aan hebt dat gewoon past.”

Grensoverschrijdend 

Discriminatie ervaart hij zelf vooral in de vorm van grensoverschrijdende vragen. “Vragen over mijn lichaam, kindertijd, seks, relaties en of mijn ouders me nog wel liefhebben worden mij constant gesteld door mensen die het echt niet verkeerd bedoelen, maar mij wel ongemakkelijk maken. Zo vroeg de kapper mij een keer hoe ik dan eigenlijk seks heb.” Van je afbijten op zo’n moment kan eigenlijk ook vaak niet, stelt Lukas. “Ik weet dat als ik niet open en aardig reageer, ik voor hun reflectief ben voor de gehele gemeenschap”, zegt hij. “Mensen denken vaak dat ze recht hebben op je hele levensverhaal. Ondanks dat ik zelf erg open ben, is het niet altijd leuk.”

Veilig voelen

Op de vraag of hij zich weleens onveilig voelt in Almere antwoordt Lukas dat hij zich ‘Ironisch genoeg’ sinds zijn transitie alleen maar veiliger voelt in Almere. “Het is een beetje sip om te zeggen, maar sinds ik door de beugel kan als kerel voel ik me een stuk veiliger op straat. De enige keren dat ik ben lastiggevallen, was toen ik nog op een vrouw leek. Helaas betekent dit wel dat het omgekeerde ook waar is voor transgendervrouwen; mensen die van man naar vrouw in transitie gaan. Als je als vrouw over straat loopt heeft dat ook alle gevolgen van dien.”

Eenzaam

In het maatjesproject helpt hij regenboogjongeren door gezelschap en een luisterend oor te bieden. “Ik focus op transgender jongvolwassenen, omdat een hoop van ons gigantisch eenzaam zijn. Veel van ons verstoppen ons maar gewoon binnen, om te vermijden dat we lastig gevallen worden op straat of op het werk.” Lukas probeert jongeren vooral uit hun schulp te halen. “Zo gaan we samen kleding kopen bijvoorbeeld, of gewoon een drankje halen. Je hebt veel te lang op die wachtlijsten bij het ziekenhuis gestaan om je vervolgens te verstoppen. Hup, de wereld in!”

Ook vrijwilliger worden of op zoek naar een maatje? Kijk voor meer informatie op www.vmca.nl/lhbtiq