Pionier Bart Buijs verlaat Almere: ‘Stuitend hoe met bewoners wordt omgegaan’

ALMERE – Bart Buijs verlaat teleurgesteld ‘zijn’ Almere. En dat is opmerkelijk. Buijs is een ‘Bekende Almeerder’: een immer positieve pionier die zich jarenlang inzette voor de stad. Maar de manier waarop de gemeente met haar inwoners omgaat, stuit hem tegen de borst. “Ik vertrek voordat ik cynisch word.”

Door Marcel Beijer

Buijs is gepensioneerd en dacht al langer na over een vertrek, maar was verknocht aan de stad die hem veel heeft gebracht. Hij was eigenaar van foto- en tekstbureau Prospero en actief bestuurslid van de VBA (Vereniging Bedrijfskring Almere) en de Rotary. Daarnaast was hij op tal van andere manieren bij de stad betrokken. Altijd met positiviteit, humor en een onvermoeibare inzet.

Druppel

Juist daarom is zijn teleurstelling opvallend. De manier waarop de gemeente is omgegaan met de ontwikkelingen rond Kasteel Almere is voor hem de druppel die de emmer doet overlopen. Er ligt een plan voor een vestingstadje en de gemeente wil dat nu in hoog tempo realiseren. Daarbij wordt het initiatief Kasteeltuin van Almeerse bewoners volgens Buijs te gemakkelijk terzijde geschoven. “Ik weet oprecht niet of het een beter plan is dan dat vestingstadje, maar het wordt niet serieus bekeken. Dat stuit mij tegen de borst. Het is een schoffering van alle inwoners die in deze stad hun nek durven uitsteken. Ik vind het stuitend hoe soms met bewoners wordt omgegaan.”

Gepasseerd

Buijs ziet de gemeente steeds dezelfde fout maken: bewoners worden gepasseerd en plannen worden doorgedrukt. “De gemeenteraad wordt regelmatig gepasseerd, bewoners worden niet serieus genomen.”
Achteraf hoort hij volgens eigen zeggen telkens hetzelfde zinnetje terug: ‘Tja, achteraf bezien hadden we het beter kunnen doen.’
“Je hebt als bewoner toch een bepaald verwachtingspatroon van het democratisch proces. Maar de keuze is in het stadhuis allang gemaakt. Dat heeft mijn liefde voor Almere na 45 jaar doen afnemen. Ik heb besloten de stad te verlaten voordat ik cynisch word.”

Esplanade

Zijn huis aan de Hoekwierde staat te koop en zijn blik is op het oosten van het land gericht. “Ik zal me voor altijd verbonden blijven voelen met Almere. Mijn favoriete plekje is de Esplanade. Dat vind ik een prachtig aangelegd gebied, echt een hoogstandje. Maar er kleeft toch een smetje aan, want ik weet hoe dat plein tot stand is gekomen: het college drukte het domweg door. Dat is niet zoals het hoort.”

Rode kaart

Meewarig haalt hij nog een voorbeeld aan dat hem buitengewoon heeft gestoord. “Bewoners die hun afval niet goed scheidden, kregen een rode kaart. Moet je nagaan: je geeft je eigen bewoners een rode kaart. Dat is symbolisch nogal zwaar. Dat zegt in mijn ogen iets over de relatie tussen bestuur en bewoners.”