Ingezonden brieven week 17 - 22 april 2026

Loslopende honden

Met stomme verbazing en toenemende verontwaardiging heb ik het hoofdartikel van de Almere deze Week van 15 april jl. over loslopende honden gelezen. Het lijkt wel of alle realiteitszin bij de genoemde hondenbezitters ontbreekt. Terwijl, door toedoen van de mens, de natuur onder steeds grotere druk komt te staan, doen deze mensen er nog een schepje bovenop door hun honden in de natuur los te laten, zich blijkbaar niet realiserend wat voor impact dit op de in het wild levende dieren heeft. Vorig jaar nog sprong uit het struikgewas langs het Farflerpad plotseling een ree het fietspad op, achtervolgd door een grote hond. Ik loop nu al ruim 30 jaar in de natuur aan de zuidkant van Almere rond en zie, in tegenstelling tot vroeger, nog sporadisch een ree of vos. Laten we de wilde dieren hun rust gunnen en, zeker in de tijd dat er jongen zijn, de honden aangelijnd houden, ook waar het officieel toegestaan is om ze los te laten lopen. Honden (en trouwens ook katten) zijn HUISdieren en horen niet in de natuur thuis.

Ronald van den Berg, Stedenwijk

Zorgwijk

I have a dream too. (ADW, Lezers Schrijven 15/4) Het zou heel fijn zijn als er een ‘zorgwijk’ gebouwd zou worden. Ik heb het er al vaker binnen mijn kennissenkring over gehad, dat ik in een groot huis woon en er geen betaalbare kleinere woningen beschikbaar zijn. Er worden wel huizen gebouwd voor asielzoekers, die waarschijnlijk ook nodig zijn, maar voor de eigen bewoners van Almere en met name de oudere bewoners wordt volgens mij ‘niets’ of weinig gedaan. Zoals de heer Teunissen schrijft in zijn ingezonden brief (ADW 15 april) zijn hier veel voordelen te behalen en wordt de zorg ontlast en voor de jongere woningzoekenden een kans op een woning. Er zullen vast meerdere ouderen zijn die hier wel wat in zien. Laten we hopen dat we dit nog mee mogen maken. Almere, laat zien dat het kan in Almere.

Ben Elfrink, Faunabuurt

Asielzoekers

Brief Jo Bosma. (ADW, Lezers Schrijven 15/4) Enige nuance is denk ik op zijn plaats vind ik. Ten eerste de suggesties dat er een voorkeursbehandeling geld ten opzichte van de asielzoekers. Meent de heer Bosma dit echt want deze groep krijgt alle voorkeursbehandelingen die er maar zijn. Ik ben alweer mijn 385 euro eigen zorgpremie kwijt hoezo voorkeur, betaald een asielzoeker iets? En dan de slotzin....

Rob Bosman, Literatuurwijk

Vapen

Is dit het beleid waarmee de GGD Flevoland een groeiende nicotinegolf denkt te keren? Jongeren lopen rond met een verslavingsapparaat in hun hand en het antwoord is gesprekken, programma’s en wat “bewustwording”. Dat is geen strategie maar bezigheidstherapie. Het Trimbos-instituut levert cijfers: van één naar zes procent. En dan? Waar is de analyse, waar zijn de harde keuzes? In plaats daarvan volgen de bekende reflexen: nog een project, nog een campagne, nog meer samenwerking. Alsof verslaving zich laat wegpraten. De focus op smaakjes is bijna komisch. Alsof zonder aardbei niemand meer wil vapen. Het echte probleem is dat handhaving faalt. Een verkoopverbod bestaat vooral op papier, want in de praktijk is het spul nog steeds eenvoudig te krijgen. Dit is precies wat er misgaat: veel intentie, weinig effect. Geen prioriteit op beschikbaarheid, geen zichtbare handhaving, geen consequenties. Wel folders. Beleid zonder tanden blijft decor. Zolang dat niet verandert, blijft dit symptoombestrijding en groeit de verslaving gewoon door.

Stephanie van Baggem, Waterwijk

Wethouder Nieuwenhuizen

Beste lezer, Nienke Nieuwenhuizen stelt zich niet opnieuw verkiesbaar als wethouder. Deze beslissing dienen wij te respecteren, ook al is het jammer dat zij na één jaar functionerend als wethouder een nieuwe ambtsperiode in deze functie niet ambieert. Als specialist ouderengeneeskunde heeft zij op dit gebied veel kennis en kunde ingebracht in haar vorige periode als raadslid en daarna tijdens haar functie als wethouder. Nienke heeft een holistische aanpak en gaat uit van ‘de gehele persoon’. Dit houdt in dat naast de mentale gezondheid, het fysieke, emotionele en spirituele welzijn belangrijk zijn. Ook de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg te verbeteren is haar motief. Nienke is al sinds 1980 een inwoner van Almere Haven en noemt zich een echte Havenaar. Gelukkig gaat zij wel door als raadslid. Haar aandacht voor de ouderenzorg, de thuiszorg en voor de meest kwetsbare mensen in onze samenleving en hen die voor hen zorgen zal zij blijvend ondersteunen en zullen deze aandachtsgebieden hoog in de prioriteitenlijst staan. Ieder Gemeenteraadslid en ambtenaar telt en is kostbaar. Wij mogen dankbaar en blij zijn als inwoners van Almere zich geroepen weten om deze verantwoordelijke en ook uitdagende functies te bekleden.

Jo Bosma, Muziekwijk

Almere zevende stad?

Als bewoner van Almere herken ik het beeld niet dat onze stad zich zou moeten gedragen als de zevende stad van Nederland. Eerlijk gezegd hoop ik dat we dat ook niet gaan doen.Wat ik hier zie, is een stad die nog dichtbij zichzelf staat. Waar mensen elkaar kennen, waar je de wijken nog kunt overzien en waar het bestuur niet volledig losgezongen is van het dagelijks leven. Dat is geen tekort, dat is iets om zorgvuldig mee om te gaan.In veel grotere steden zie je hoe snel het anders kan gaan. Systemen worden leidend, verantwoordelijkheden raken versnipperd en de afstand groeit. Dat maakt een stad niet per se sterker, wel ingewikkelder en minder herkenbaar voor de mensen die er wonen.Almere is jong en beweegt nog. Dat geeft ruimte om keuzes te maken die niet automatisch in de pas lopen met hoe het “hoort”. Misschien moeten we die ruimte niet te snel inruilen voor het idee dat we ons groter moeten voordoen dan we zijn.We hoeven niet kleiner te denken, maar wel trouw te blijven aan wat deze stad bijzonder maakt. Groei vraagt niet alleen om zichtbaarheid, maar ook om richting.Dat is geen weigering om mee te doen, maar een bewuste manier om het anders te doen, juist dit feestjaar.

Marcel Kolder, Filmwijk