Ingezonden brieven week 27 - 1 juli 2026

Comedy Capers

Het was weer raak bij mij thuis toen de Almere Deze Week van 24 juni op de mat viel. Gierend van het lachen las ik de krant weer eens. Wat een geweldige berichten weer, een burgemeester die niet weet waar € 450.000 is gebleven, gemeente verhaalt rekening van afvaldumpers voor wel vier gevallen en nog eens twintig adressen, erg veel voor een heel groot probleem in onze stad. En eerst een formulier invullen als je voor je donder gereden wordt door een fatbike. In mijn jeugd had je een tv-programma dat heette “Comedy Capers”. Dat waren slapsticks films, humor filmpjes voor de jongere onder ons, met filmpjes van de meest bizarre en grappige verhaaltjes precies zoals de Gemeente Almere nu doet.

Richard Kloosterman, Indische buurt

Positief Gezond Almere

Als vader van een zwaar meervoudig unieke dochter leef ik dagelijks in de onderstroom van de zorg. Waar professionals werken met protocollen en systemen, draait het bij ons om improvisatie, kleine overwinningen en het creëren van kwaliteit van leven. Dit geeft een gekanteld perspectief en een schat aan kennis die niet in boeken staat, maar ontstaat uit jarenlange ervaring. Precies daarom ben ik, samen met een paar andere inwoners, als pionier gevraagd om deel te nemen aan de opleiding Positief Gezond Almere. In dit programma krijgen we de ruimte om dat andere geluid te laten horen. Niet als cliënt met een verhaal, als lijdend voorwerp, maar als volwaardige partner in de zorgtransitie. Wij brengen de broodnodige verbinding tussen formele zorg en informele zorg (mantelzorgers, families, buurt) tot leven. Wij zien wat professionals soms missen: hoe je ondanks complexe beperkingen toch betekenisvolle dagen creëert en hoe je als gezin overeind blijft terwijl het systeem vaak meer energie kost dan het oplevert. Professionals denken in ziekte en indicaties. Wij denken in leven, regie en veerkracht. Positief Gezond Almere laat zien dat preventie en welzijn werken. Door informele zorgverleners serieus mee te laten denken, wordt dat geen theorie maar praktijk. Zo bouwen we aan een zorgsysteem dat menselijk en toekomstbestendig is.

Marcel Kolder, Mantelzorger uit Filmwijk

Afval

Gemeente verhaalt rekening op dumpers van afval (ADW 24/6) Mooi gezegd, maar eigenlijk dacht ik dat dit al jaren als stok achter de rug werd gebruikt. Gewoon doen dus, maar daar worden velen niet warm of koud van. Dat zie je toch ook bij die lui die gewoon het rode verkeerslicht negeren of veel te hard rijden. Een dergelijk a sociale samenleving zijn we aan het worden, helaas. Wat het dumpen van afval betreft: de gemeente heeft een pasje bedacht waardoor je, als inwoner van Almere gratis je afval kunt brengen bij de gemeente reiniging. Maar we zien bij toenemende mate, dat men met een auto het afval komen dumpen bij de vuil containers en dat zijn de mensen bij die helemaal niet in Almere wonen. Dus: cameratoezicht zou toch niet overbodig zijn en als u het echt zat bent, die vuilnisbelt in uw straat: wees dan zo goed om het auto nummer van de vandalen door te geven aan de gemeente. We zullen er met zijn allen iets aan deze verloedering en vervuiling van het milieu iets moeten gaan doen, anders lopen straks de ratten door je straat. En als de gemeente bij grof huisvuil het niet te lang in de straat laat liggen, komen we er misschien samen uit.

Wim van Putten, Indische buurt

Nieuw stadhuis

Op zich begrijp ik het wel hoor, het stadhuis is oud en moet gerenoveerd of vervangen worden. Het lekt, werkplekken zijn te warm of te koud, en er zijn te weinig prikkelarme ruimtes. Snap ik. Maar ik vraag me wel af: is er in dat stadhuis nou niet één bestuurder, raadslid of ambtenaar, die naar buiten kijkt en bedenkt dat ook de scholen in de stad met deze problemen te maken hebben? De ruim honderd schoolgebouwen met vele jaren achterstallig onderhoud, waar leraren en leerlingen hun dagen doorbrengen in muffe en te kleine lokalen. Vaak slecht geïsoleerd en onder een plat dak. ‘s Winters te koud en ‘s zomers véél te warm om fatsoenlijk iets te kunnen leren. En ‘prikkelarme’ werkplekken? Laat het de Almeerse leraren maar niet horen! Mijn inschatting is dat de gemeente kiest voor een nieuw stadhuis, en de grond aan het Stadhuisplein voor veel geld verkoopt aan een projectontwikkelaar - om er een woontoren op te bouwen. Prima. Maar zullen we dan wél afspreken dat het nieuwe stadhuis sober wordt, en dat een deel van de riante grondopbrengst wordt besteed aan de zwaar gebrekkige schoolgebouwen in de stad? Want net als de bewoners van het stadhuis kan ook het onderwijs écht niet zonder een fatsoenlijke werkomgeving!

Arjan Dokman, Verzetswijk

Didam-arrest

Het argument van de gemeente dat de kavels al jarenlang een andere toekomstige bestemming hebben, maakt deze kwestie eerder pijnlijker dan sterker. Want als die herontwikkeling al zo lang vaststaat, waarom wordt dan pas ná de ophef onderzocht of Animal Care en Jumpy toch kunnen blijven? Heeft het college tien jaar zitten slapen? De wethouder geeft feitelijk toe dat de gemeente een ingrijpend besluit heeft genomen zonder alle mogelijkheden te hebben onderzocht. Dat is bestuurlijk beschamend. Een overheid hoort eerst haar dossier op orde te hebben en dán pas ondernemers te vertellen dat hun toekomst ophoudt. Het beroep op het bestemmingsplan en het Didam-arrest begint daardoor steeds meer op een excuus te lijken dan op een overtuigende onderbouwing. Want als de uitkomst werkelijk onvermijdelijk was, waarom wordt er nu ineens alsnog gezocht naar een manier om de bedrijven in te passen? Dat is een impliciete erkenning dat het eerdere besluit te vroeg of onvoldoende onderbouwd was. Dit dossier gaat daarom allang niet meer over hondenopvang. Het gaat over een gemeente die pas kritisch naar haar eigen besluitvorming kijkt nadat inwoners massaal aan de bel trekken. Dat is geen zorgvuldig bestuur, maar een college dat eerst beslist en pas daarna begint na te denken. Dat zou iedere ondernemer in Almere zorgen moeten baren.

Stephanie van Baggem, Waterwijk

Jonge Zinzoekers

Journalist Marcel Beijer schreef op 11 maart een artikel over het Project Jonge Zinzoekers, dat is opgezet vanuit de Protestantse Gemeente Almere voor jongeren tussen de 15 en 25 jaar. Er zijn workshops gehouden bij het Baken, Hogeschool Windesheim en studentenvereniging [endzjin] S.V.E.I.A. Het Klankbord van het Leger des Heils Muziekwijk werd de volgende in deze reeks. Korpscoördinator Roel van Kesteren en de coördinator Huiskamer van de buurt en Netwerker Lia de Graaf hadden voorbereidingen getroffen om op 23 juni jl. leerlingen van Helen Parkhurst te ontvangen. Ik was daarbij aanwezig. Het thema voor de workshop was: “Meer dan jezelf”. Leerlingen schreven kaartjes voor onbekenden, hielpen in de tweedehands kledingwinkel en bereidden samen met bezoekers de lunch. “Jong en oud aan één tafel - eenvoudig, maar zeldzaam in een tijd waarin generaties vaak langs elkaar heen leven. De positieve reacties spraken boekdelen,” vertelde Roel. Helemaal mee eens!

Jo Bosma, Muziekwijk