Ingezonden brieven week 32 - 5 augustus 2026

Wandelgebied 

In het artikel over het Deventerpad haalt de heer Barmaki als voorbeeld het wandelgebied in Almere Haven aan. Voor de horeca op de Sluiskade is een aantal jaren geleden de bestrating aangepast. Er zijn prachtige bloembakken geplaatst die goed worden onderhouden. De rijbaan zou worden afgesloten voor auto’s en motoren. Daarvoor zijn aan beide zijden van de genoemde kade verbodsborden geplaatst. Ook zijn aan beide zijden drie rood-witte paaltjes geplaatst over de breedte van de rijbaan. In het begin werden die paaltjes regelmatig uitgenomen door automobilisten die niet wilden omrijden. De paaltjes werden in de bosjes gegooid of meegenomen. Ik zag ook regelmatig een paaltje bij een horecaondernemer staan. Ondertussen zijn de paaltjes veranderd van rood-wit naar groen-wit. De situatie is nu zo dat de verbodsborden totaal worden genegeerd. Je kunt nu 24 uur per dag doorrijden. De aangelegde verkeersdrempels schijnen voor fietsers niet prettig te om overheen te rijden. De meeste fietsers rijden dan over het gedeelte dat voor voetgangers is bestemd. Op zaterdag en zondag zijn er vooral grote groepen racefietsers die er overheen denderen. Als er dan voetgangers lopen, moeten die gauw aan de kant gaan. In naam is het voor de gemeente nu kennelijk een wandelgebied, maar de praktijk is anders. 

Boudewijn Woudstra, Haven Centrum

Hospice Almere

Beste leer, ‘Wat fijn dat ik hier mag zijn en wat een mooie kleuren’. Deze quote van een bewoner van Hospice Almere pakte mij emotioneel stevig aan. Toch kan ik mij ook ergeren over de velen die afgewezen worden wegens plaatsgebrek in een groeiende, bloeiende Gemeente Almere.Ik ben blij verrast met het online artikel van 30 juli ‘Rabobank steunt uitbreiding Hospice Almere met tienduizend euro.’ Sterven in je vertrouwde omgeving is niet altijd mogelijk dan kan het een uitkomst zijn om naar Hospice Almere te gaan. “Jaarlijks worden er zo’n honderd mensen begeleid in de laatste fase van hun leven. Helaas worden ieder jaar zo’n honderd mensen afgewezen. Met de uitbreiding van zes naar twaalf kamers zou dat niet meer nodig hoeven zijn.” Ik hoop dat de balans tussen ‘eigen/vreemd vermogen’ dusdanig is dat de continuïteit van de Stichting Hospice Almere gegarandeerd is. Giften en gaven geweldig, maar bestemd voor secundaire zaken. 95 vrijwilligers en de goodwill zijn bemoedigende factoren. Een plek waar je jezelf kunt zijn en op je eigen wijze waardig afscheid kunt nemen van het leven van je dierbaren. 

Jo Bosma, Muziekwijk

Bloemperkjes vol onkruid (1)

In AdW van 29 juli verbaast een bewoonster van de Muziekwijk zich over het hoge onkruid dat in de nieuw aangeplante perkjes staat. Sterker nog: de gemeente geeft het water! Het moet niet gekker worden. Gelukkig zie ik met m’n app PlantNet hoe het zit: wat ‘onkruid’ lijkt, is geen onkruid. In de hele wijk investeert de Gemeente flink in planten die de biodiversiteit bevorderen. Enkele planten kun je zelfs eten. Geef het even de tijd: volgend jaar kunnen we genieten van allerlei spannende bloeiende planten. Dus ga alsjeblieft niets uittrekken of doodschoffelen. En gooi ook geen afval en peuken in de perkjes. Geniet van het ‘onkruid’.

Chris Soebroto, Klimaatburgemeester

Bloemperkjes vol onkruid (2)

Ik wil reageren op het stukje over “nieuwe bloemperkjes vol onkruid” uit de krant van 26 juli 2026. Ook wij in Kruidenwijk hebben van de winter nieuwe aanplant gekregen en het zelfde als in Muziekwijk wordt er geen onderhoud gepleegd en daardoor de Haagwinde alles overwoekerd.Nu Wij hebben wel een  aantal fanatieke bewoners die dit niet kunnen aanzien en zelf de handen uit de mouwen steken om de Haagwinde en ander onkruid er zelf uittrekken. Ik heb er moeite mee dat bewoners in actie moeten komen voor een fatsoenlijk uitzicht als je van je bank naar buiten kijkt. Mijn fitte buurman van 86 jaar werkt overigens fanatiek mee om het groen vrij te houden van onkruid. Petje af. 

Gemma Slierendrecht, Kruidenwijk

ASG

Er bestaat een hardnekkig misverstand dat goed bestuur vanzelfsprekend is.Deze uitspraak gaat niet alleen over een ontslagen directeur. Ze gaat over een onderwijsorganisatie die dacht haar zaak op orde te hebben, totdat de rechter het dossier opensloeg.Dat is best een prestatie. Een bestuur, Raad van Toezicht, HR, juristen en adviseurs. En toch oordeelt de rechter dat het onderzoek tekortschiet. Uiteindelijk resteert een schadevergoeding van bijna twee ton.Publiek geld, welteverstaan.Het opmerkelijke aan bestuurlijke missers is dat de rekening zelden terechtkomt bij degenen die de fouten maakten. Die verdwijnt geruisloos naar de belastingbetaler. Alsof dat de normaalste zaak van de wereld is.Misschien is daarom niet de belangrijkste vraag of de directeur had moeten vertrekken. De interessantere vraag is: wie binnen ASG legt uit hoe dit heeft kunnen gebeuren? Wie neemt daarvoor verantwoordelijkheid? En belangrijker nog: welke lessen worden hieruit getrokken? Want als een leerling met zo’n dossier thuiskwam, zou de conclusie waarschijnlijk zijn:Onvoldoende onderbouwing, opnieuw maken.

Stephanie van Baggem, Waterwijk