Eerste inwoonster van Almere Lia de Clerk overleden

ALMERE – Lia de Clerk, de eerste inwoonster van Almere, is zondagochtend overleden. Vorige week meldde deze krant nog dat zij haar negentigste verjaardag niet in Almere vierde, maar in een revalidatiecentrum in het Gooi. Ze kon niet naar een verpleeghuis in Almere omdat ze nog te veel zelf zou kunnen, verklaarde haar dochter Deborah vorige week ten einde raad.

“We zijn ontzettend dankbaar voor alle steunbetuigingen die mijn moeder vorige week heeft gekregen. Ze kreeg er zelf ook weer vertrouwen in dat het zou gaan lukken om terug te keren naar haar geliefde Almere. Helaas werd ze zieker en zieker. Na een paar dagen van pijn en ellende is ze op ons dringende verzoek overgeplaatst naar de spoedeisende hulp van het Tergooi ziekenhuis in Hilversum, alwaar ze is overleden.”

Uithangbord voor Almere

Op 30 november 1976 kregen Lia en haar man Henk de Clerk als eerste inwoners de sleutel van hun huis uit handen van toenmalig minister Westerterp. Henk de Clerk overleed op 11 augustus 1999. Zijn vrouw is altijd in Haven blijven wonen. “Ze is altijd een uithangbord voor Almere geweest en was aanwezig bij vele officiële momenten in onze stad. Zo mocht ze zeven jaar geleden nog koning Willem-Alexander verwelkomen tijdens zijn werkbezoek aan Almere”, vertelde Deborah vorige week aan Almere DEZE WEEK. “Maar het was blijkbaar teveel gevraagd om als 90-jarige de dagen die haar nog restten te mogen slijten in een verzorgingshuis in haar zo geliefde stad.” 

Niet verantwoord

Na meerdere valpartijen en ziekenhuisbezoeken kwam Lia de Clerk uiteindelijk terecht in een revalidatiecentrum in het Gooi. Haar dochters vonden het niet verantwoord om haar daarna weer terug te laten keren naar huis. Zij wilden dat hun moeder naar een verpleeghuis zou gaan, maar zij kreeg daartoe nog altijd geen indicatie van de arts. “Hoewel zij bijna niks meer zelfstandig kon en valgevaarlijk was.” 

Mijlpaal

Ondanks alle ellende probeerden ze vorige week woensdag een feestelijke dag te maken van haar negentigste verjaardag. “We hebben een taart afgeleverd voor de medewerkers van het revalidatiecentrum en slingers gebracht. ‘s Avonds gingen we, kinderen en kleinkinderen, bij haar eten. Negentig jaar is een hele mijlpaal, dat heeft ze in elk geval nog gehaald zeiden we tegen elkaar. De afgelopen maanden zijn voor haar een ware hel geweest, maar ze heeft nu in elk geval geen pijn meer. Dat geeft troost.”