Ingezonden brieven week 34 - 19 augustus 2026

Toeristenbelasting

Het college van Almere heeft besloten de toeristenbelasting met maar liefst 4.4 procent te verhogen. Een stijging die niet alleen fors is, maar vooral vragen oproept over de financiële koers van onze gemeente. Steeds vaker lijkt het alsof de overheid haar inwoners en ondernemers ziet als een onuitputtelijke bron van inkomsten. Het lijkt erop dat de prioriteiten van ons gemeentebestuur steeds verder afstaat van wat Almere nodig heeft. Een gezonde, toekomstbestendige financiële huishouding en investeringen die écht waarde toevoegen aan de stad en haar inwoners. De verhoging van de toeristenbelasting is een symptoom van een bredere bestuurlijke houding waarbij gaten in de begroting worden opgelost door simpelweg de belastingen te verhogen. Ik roep het voltallige gemeentebestuur van Almere op om de moed te tonen om af te stappen van dit principe. Ik ben benieuwd welke politieke partijen deze handschoen durven op te pakken en wanneer we het tastbare resultaat daarvan terug gaan zien in de gemeentelijke heffingen.

Douwe de Vries, de Buitenvaart

Surfstrand Haven

Heeft U ooit gezwommen in open water bij het surfstrandje? Of heeft u onder het genot van een drankje met plezier gekeken naar het schitterende uitzicht of naar de activiteiten van de zomerkampen? Dat is allemaal verleden tijd, Het is er doods. Alhoewel er flink is geïnvesteerd in nieuw meubilair in het clubhuis, mag men als bezoeker zelfs niet naar het toilet of de douche. In Almere DEZE WEEK van 8 juli konden we lezen dat de familie Van Thiel  ’Haddock Watersport’ heeft overgedaan aan Sail-Today bij Marina Haven, voor de zeilers en watersporters. Maar waarom is het strandje  nu zo stil en verlaten? De eigenlijke boosdoeners zijn de plannen voor de kustzone. Het Bestemmingsplan. Over hoeveel tijd gaat de eerste spade in de grond? Over 5 jaar, over 10 jaar? Bestemmingsplannen duren soms jaren. Als er oppositie is, kan het nog langer worden. In die tussentijd is er geen rekening gehouden met de tientallen families met kinderen of met de bewoners van Almere Haven, die zo genoten van hun geliefde strandje. Heel jammer. Maar misschien kan er nog iets geregeld worden voor volgend jaar?

Maryse van der Ben, Haven

Natuur en maaien 

Een goeie column afgelopen week van Marcel Beijer over het selectieve maaien van de gemeente. Wat hij schrijft draait het bij de gemeente daarbij vooral om geld. Dat zelfde geldt voor het uitbaggeren van de wateren in onze stad. Dat gebeurt tegenwoordig met maaiboten en ook heel selectief. De waterkwaliteit op dit moment is net als de grasperken en bermen bedroevend. Een dikke laag waterplanten drijft bovenop het water en watervogels kunnen nauwelijks zwemmen. Mijn kinderen zwommen 20 jaar geleden nog gewoon in dat water, maar dat zou ik nu iedereen afraden. Door dat selectieve maaibeleid zie je nu ook op de fietspaden veel uitlopers van de wilde Braam. Deze hebben vlijmscherpe doorntjes waarover je niet moet fietsen, want de kans op een lekke band is groot. Marcel had het ook over de troep in de bermen, maar doordat het riet zo hoog staat zie je ook overal van die kromme aanwijs-borden  waaronder leidingen liggen. Hier en daar stukken beton beton van duikers die door de maaier met zo’n arm kapot zijn getrokken. De vraag is of dit maaibeleid dan ook goedkoper is voor de gemeente. De maaimachine loopt gegarandeerd schade op als die tegen zoiets aankomt, en de aannemer rekent dat gewoon door aan de gemeente. 

Han Deen, Literatuurwijk

Kontjes

Het maaibeleid van de gemeente maakt een hele discussie.los. Je kunt hier voor of tegen zijn. Maar wat heeft het hoge gras te maken met de toename van ratten en muizen zoals de heer Beijer beweert? Afval wordt gedumpt in het hoge gras… Hieruit lees je de constatering dat dit voorheen, toen het gras kort was, niet voorkwam. Onzin natuurlijk. Dit fenomeen is niet nieuw. Blikjes, sigarettenpeuken en huisraad wordt al jaren op straat gedumpt. Dit heeft niets met kort of lang gras te maken. Zie het maaibeleid als een win-win situatie: de gemeente bespaart geld, de biodiversiteit heeft er veel voordeel bij en daarmee wij mensen.

Monique Raaphorst, Stedenwijk-Noord

Upcycleperron Haven

Op 4 Augustus 2025 werd het upcyclycentrum in Almere Haven gesloten voor reorganisatie en zou, zo werd er gezegd, maar een half tot driekwart jaar gesloten blijven. De verbouwingen hielden verband met geluidsoverlast. Allemaal heel begrijpelijk maar daarna werd het oorverdovend STIL, tot er in Almere deze week (12-08-26) opeens een artikel verscheen dat de gemeente werkt aan verbetering van het perron in Haven. Ruim een jaar na sluiting. Wat hebben ze al die tijd gedaan? In de verte zitten kijken? Navelstaren? Een duur en dus niet uitvoerbaar plan bedenken? Naar elkaar gekeken? Ik vind het onbegrijpelijk dat dit project nog niet is afgerond. Wel de volle mep reinigingskosten betalen, maar de helft van de faciliteiten kunnen gebruiken. Het artikel zegt ook dat het in het derde kwartaal 2026 of begin 2027 gereed moet zijn. Ik zelf houd het het op Kerstmis 2028.

Herm Herman, De Marken

Eenzaamheid (1)

Onlangs in onze krant weer een artikel over eenzaamheid. Eenzaamheid is iets anders dan je alleen voelen. In Almere hoef je niet eenzaam te zijn, want uit eigen ervaring weet ik dat er een groot aanbod aan activiteiten en hulp is in Almere. Kortgeleden hoorde ik een oudere op tv zeggen: mensen, kom van die stoel af. Ideetje? Ik kan me ook wel eens alleen voelen, maar ik ga de deur uit en blijf op die mandiet actief, terwijl er toch niemand is die mij bij de hand neemt.

Louise Gregoire, Centrum Haven

Eenzaamheid (2)

Humanitas vertelt in de krant van 22 juli over de zomer die voor veel Nederlanders in het teken staat van ontspanning en samenzijn, terwijl voor anderen juist vaste routine en sociale contacten wegvallen. Dit blijkt uit een onderzoek van Humanitas. De Landelijk directeur van Humanitas Jerzy Soetekouw stelt: “We accepteren niet dat mensen onzichtbaar vereenzamen. Eenzaamheid tijdig herkennen en bespreekbaar maken zijn beide hard nodig om problemen vóór te zijn”. Eenzaamheid is in Nederland één van de grootste sociale problemen van deze tijd. Aanhoudende eenzaamheid zal niet alleen het gemoed raken, maar ook het lichaam. Ik ben dankbaar en blij dat Humanitas, maatschappelijke- en kerkelijke organisaties gemotiveerde vrijwilligers hebben die mensen met eenzaamheidsproblemen bezoeken, bijvoorbeeld existentiële- of fundamentele eenzaamheid. Het is een leeg of vervreemdend gevoel dat dieper gaat dan het missen van gezelschap. Eenzaamheidsfactoren zijn er velerlei, maar hebben wij er een antenne voor? Het artikel zegt ons over eenzaamheid: “Vaak onzichtbaar doordat wij de signalen van eenzame mensen missen.” Het is belangrijk om de signalen op tijd te signaleren.

Jo Bosma, Muziekwijk

Oosterwold

Wie het artikel leest, zou bijna denken dat bewoners in Oosterwold met hooivorken over onbegaanbare wegen zwerven, terwijl nutsbedrijven huilend de telefoon neerleggen. De werkelijkheid lijkt gewoner. Sommige voorzieningen blijken lastig collectief te organiseren en de gemeente besluit een deel van die verantwoordelijkheid over te nemen.Prima, maar waarom is dat meteen het einde van de ‘vrijheid’?Dat een doorwaadbare zone overwoekert of een vuilniswagen ergens niet kan komen, bewijst vooral dat de uitvoering niet goed is geregeld. Het bewijst niet dat het oorspronkelijke idee, bewoners meer ruimte en verantwoordelijkheid geven, heeft gefaald. Sterker nog, als Oosterwold een experiment was, zou dit precies de bedoeling moeten zijn. Ontdekken wat werkt, wat niet werkt en waar bijsturing nodig is.Ook de formulering dat nutsbedrijven ‘particulieren beu’ zijn, verdient enige scepsis. Hebben ze dat letterlijk zo gezegd, of is dit vooral een smeuïge vertaling van ‘één aanspreekpunt is efficiënter’? Meer gemeentelijke regie kan verstandig zijn. Maar noem het dan wat het is: een les uit een experiment. Niet het faillissement van het idee. Want anders is de conclusie wel erg comfortabel: het experiment werkte niet, dus stoppen we maar met experimenteren.

Stephanie van Baggem, Waterwijk