Ingezonden brieven week 36 - 2 september 2026

Jo Bosma

Met enige verbazing las ik de kritiek van Pierre DeLa Croix op de terugkerende bijdragen van Jo Bosma. (ADW 26/8) Hij vindt ze voorspelbaar, de rubriek er saai door worden en ze roepen bij hem zelfs irritatie op. Dat mag natuurlijk, niet iedereen hoeft hetzelfde interessant of leuk te vinden. Interessanter vond ik de bredere vraag wat ingezonden stukken eigenlijk teweegbrengen en of ooit wordt gemeten of ze het doel van de schrijver bereiken. Maar moet dat eigenlijk wel? Een rubriek als ‘Lezers schrijven’ is volgens mij in de eerste plaats bedoeld om inwoners ruimte te geven voor hun mening, ervaringen en betrokkenheid. Of het nu gaat om kritiek op de gemeente, een politiek standpunt of juist een positieve boodschap: van vrijwel geen enkele bijdrage is achteraf vast te stellen wat het concrete effect ervan was. En niet ieder effect is meetbaar. Misschien leest iemand een stukje over eenzaamheid en denkt daardoor eens aan die buurman die vaak alleen zit. Misschien zorgt een verhaal over dakloosheid ervoor dat iemand daar net iets anders naar kijkt. Of misschien zet een stukje iemand gewoon even aan het denken. Dat verschijnt niet in een statistiek, maar is daarom niet zonder waarde. Juist in een rubriek waarin kritiek regelmatig de boventoon voert, vind ik het verfrissend dat er ook iemand is die consequent een positief en sociaal geluid laat horen. Dat dit na verloop van tijd voorspelbaar wordt, kun je vinden. Maar onderwerpen als eenzaamheid, dakloosheid en sociale betrokkenheid zijn helaas ook hardnekkig en verdienen blijvende aandacht. Een lezersrubriek hoeft de wereld niet aantoonbaar te veranderen. Verschillende stemmen een podium geven en mensen af en toe aan het denken zetten, lijkt mij al een mooi resultaat.

Laurens Zandstra, Muziekwijk

Stadspas

De gemeente wil een stadspas voor alle inwoners van Almere. (ADW 26/8). Wat mij al gelijk stoort dat deze pas waarschijnlijk alleen digitaal is te verkrijgen. Dat betekent dus dat hij niet voor alle inwoners van Almere is. Er zijn in Nederland ruim 2 miljoen mensen die digibeet zijn. En wat te denken van alle ouderen die deze digitale ontwikkelingen niet meer bij kunnen houden? De politiek zegt altijd wij zijn er voor alle Nederlanders maar in Almere dus niet. De voorkeur van wethouder Selman is voor iedereen gratis. Maar je leest ook er is haast geen budget voor. Mijn voorkeur gaat dan uit: doe helemaal geen stadspas. Maar geef dat budget aan de voedsel bank dan komt het tenminste bij de meest arme van Almere terecht. Voor iedereen goed en gezond eten is belangrijker dan korting in winkels waar je toch niet komt. De minima in Almere kunnen toch ook al geen culturele uitjes doen. Ik spreek de wens uit dat de wethouder die van PRO Almere is het partij stand punt van haar partij opkomen voor de zwakkeren eer aan zal doen.  

Albert Stoeltie, Kruidenwijk

Stadspas (2)

Een gratis Stadspas voor iedere Almeerder. Wie kan daar tegen zijn? Precies daarin zit het risico. Achter het sympathieke voornemen schuilt namelijk een bestuurlijke werkelijkheid die een stuk minder aantrekkelijk is: in augustus is nog altijd niet duidelijk wat de pas gaat kosten, waar hij geldig wordt, welke ondernemers meedoen en zelfs niet wie hem precies kan aanvragen. Toch moet hij in januari worden ingevoerd. De gemeenteraad mag straks de verordening vaststellen, terwijl de belangrijkste keuzes nog gemaakt moeten worden. Dat is de omgekeerde volgorde: eerst de deadline, daarna het beleid.En dan is er het beperkte budget. Dat maakt keuzes onvermijdelijk. Een gratis pas voor iedere Almeerder klinkt inclusief, maar betekent ook dat gemeenschapsgeld terechtkomt bij mensen die een korting helemaal niet nodig hebben. Als de Stadspas bedoeld is om financiële drempels weg te nemen, waarom zou je het schaarse geld dan niet juist inzetten waar die drempel het hoogst is? Ook ‘gratis’ voor ondernemers is een rekbaar begrip. Zij geven immers de korting. Een Stadspas kan uitstekend beleid zijn. Maar zolang niet duidelijk is welk probleem ermee wordt opgelost, lijkt Almere vooral een oplossing te bouwen en daarna pas op zoek te gaan naar de vraag.

Stephanie van Baggem, Waterwijk

Restaurant

Een marketingdeskundige op omroep Flevoland noemt het plan voor een all-you-can-eatrestaurant in Nobelhorst een ‘dwaas plan’. (ADW 19/6)
Ik denk vooral: not in my backyard… En eerlijk: dat gevoel snap ik. Bewoners mogen zich zorgen maken over verkeer, parkeren, geluid, drukte en een terras aan het water. Zeker in het bosrijke deel van Nobelhorst wil je zorgvuldig omgaan met de omgeving. Maar 200 vierkante meter is voor een restaurant helemaal niet zo groot. Daar moeten keuken, opslag, toiletten en zitplaatsen nog allemaal in passen. Het is helemaal geen enorme horecahal.
Nobelhorst is bovendien een jonge wijk, met veel jonge gezinnen. Een plek om te eten, elkaar te ontmoeten en aan het water te zitten past daar niet per definitie slecht bij. Ik ken de eigenaresse. Ik heb haar eerder meegemaakt bij de Floriade, waar zij met duurzaamheid bezig was. Daarom ben ik benieuwd of duurzaamheid ook een serieus onderdeel van dit restaurant kan worden: minder voedselverspilling, bewuste inkoop, lokale producten waar mogelijk, slim energiegebruik en aandacht voor afval. En dan het terras. Hoe groot wordt het? Hoe laat gaat het dicht? Hoe voorkom je geluidsoverlast? Daarover moet je met de buurt in gesprek. De buurt hoeft het plan niet geweldig te vinden. De ondernemer hoeft haar idee ook niet meteen op te geven.
Ga aan tafel. Want tussen ‘dwaas plan’ en ‘not in my backyard’ zit nog genoeg ruimte voor een goed plan.

Marcel Kolder, Filmwijk

Oekraïne

Oekraïne vierde op 24 juli zijn 35-jarig onafhankelijkheid van de Sovjetunie. Het was een happening, een waar feest voor de aanwezige Oekraïense mensen in het sfeervolle Casa Casla. Samenzijn en verbondenheid met vele betrokkenen was het kenmerk en dit alles onder de blauw- gele Oekraïense Nationale vlag. De Oekraïners, in hun uitzonderlijk mooie kledij, hadden, volgens hun traditie, voor heerlijke traktaties gezorgd. De steun van de Gemeente Almere voor deze Oekraïense oorlogsslachtoffers is uniek en bewonderenswaardig en hierbij wil ik ook de betrokken ambtenaren een ‘pluim geven’. Deze ‘Oorlogsslachtoffers’ met een herstellend vermogen dat ongekend is, zijn doorgaans liefdevolle en betrokken mensen. Het is stimulerend en fijn om met hen op te trekken. dit hebben Ina Pater en Jo Bosma ook deze avond ervaren. Zij maken sinds juni 2022 deel uit van het ‘Klankbord begeleidingsteam Oekraïense mensen’. Een video van Humanitas geeft een duidelijke typering over begeleiding en samenwerking met andere Organisaties: “Dankzij de steun van vele Nederlandse Stichtingen kregen ze de veerkracht om door te gaan. Samen bouwen wij aan de Oekraïense, maar ook aan Europese onafhankelijkheid.” Almere deze WEEK-, de Regionale- en Plaatselijke Omroepen hebben bijgedragen aan deze Effectieve Samenwerking en mooie resultaten.

Jo Bosma, Muziekwijk

Almere

Wat wil Almere? Woningbouw? Innovatie? Woontorens? Leren van Oosterwold? Afval dumping bestrijden? Mensen in problemen helpen? Almere een nieuwe stad, een andere stad (waarvan ik dacht dat het een innovatieve stad zou worden ) of juist een moderne stad gelijk aan de eenheidsworsten zoals alle steden in deze wereld? Innovatie: ruimte werd gemaakt voor een Campus en een beetje woningbouw daarbij. (gaat goed toch met de Campus en Windesheim er bij?). Innovatie? Waarvan? Waarschijnlijk de gemeenteraad en alles wat daar bij hoort. Voor woningbouw wordt gekozen voor woontorens. Woongenot en parkeerproblemen zien we later wel. Kom op alle mensen op een hoop, is nu goed toch? Oosterwold was leuk en zonde van het geld, maar we gaan nu verder. Verder waarmee? Klachten van bewoners die lossen we later wel op. Het afval dumping probleem werken we ook hard aan. En ja er zijn ook wat kleine problemen, zoals de Jeugdzorg daar werken we ook hard aan. Heus het komt later echt wel goed. Wanneer later? Sommige dingen zijn standvastig, zoals een bootje ergens in het centrum. Ik stel voor dat alle raadsleden inclusief de burgemeester daar eens een snuifje gaat halen om tot rust te komen.

Luuk Helderman, Waterwijk