Jo Bosma (93) waarschuwt voor nepagenten: ‘Sieraden overleden vrouw meegenomen’
AlgemeenALMERE STAD – Vaste briefschrijver Jo Bosma (93) is slachtoffer geworden van nepagenten. “Ik gaf ze ook de sieraden van mijn overleden vrouw mee. Dat doet echt zeer.” Hij waarschuwt Almeerders voor de praktijken van deze oplichters.
Door Marcel Beijer
“Iemand van de bank belde me dinsdagavond met de mededeling dat er inbrekers in Muziekwijk rondliepen en dat ze mijn gegevens in bezit hadden. Ik had een drukke dag achter de rug, was moe en misschien wat onoplettend. Ze checkten mijn naam en rekeningnummer, dus ik vertrouwde het ook.”
De bankmedewerker verbond hem door met een rechercheur, die vertelde dat een collega zijn bankpas zou komen ophalen. Die moest Bosma in een envelop stoppen en bij de voordeur leggen.
Schimmig figuur
“Al die tijd werd ik aan de lijn gehouden. Een schimmig figuur met een hoodie aan kwam de envelop ophalen. Maar de man aan de lijn zei dat dit bewust zo werd gedaan, zodat de rechercheur niet herkend zou worden door de inbrekers.”
Er zou nog een andere collega komen. De man aan de telefoon gaf diens politiecode door. “Dan weet u dat het in orde is.”
Bosma liet de man binnen en gaf hem de sieraden van zijn vrouw mee om ze ‘in veiligheid’ te brengen. “We hadden nog een gesprekje over de verruwing van de maatschappij. En toen verdween hij.”
‘Altijd anderen gewaarschuwd’
Pas toen het kwaad was geschied, begon het Bosma te dagen. “Ik zag dat ik niet door de bank was gebeld, maar door een anoniem nummer. Daarna heb ik de politie ingeschakeld.”
Bosma is flink gedupeerd en wil anderen daarom waarschuwen voor deze praktijken. “Ik heb altijd anderen gewaarschuwd: neem de telefoon niet op, geef geen spullen mee aan onbekenden. De bank belt nooit met een anoniem nummer. En op een zwak moment heb ik het nu zelf gedaan. Die lui zijn zo geraffineerd, het is beangstigend.”
‘Dat straks een ander de armband van mijn vrouw draagt, is een heel nare gedachte’
Als officier van het Leger des Heils ving Bosma jarenlang criminelen en verslaafden op. “Mijn vrouw en ik woonden intern met ze samen. Toen is er ook weleens geld gestolen uit onze kast. Maar ja, die deden dat omdat ze onder invloed waren van drugs of alcohol. Deze criminelen kiezen er bewust voor om mensen op te lichten. Dat is veel erger. Het idee dat straks een ander de gouden armband van mijn vrouw draagt, is een heel nare gedachte.”